B.Ed Sanskrit Lesson Plans: Internship संस्कृत पाठ योजना कक्षा 6, 7, 8, 9, 10

B.Ed Sanskrit Lesson Plan Download PDF (1-30 Activities)

कक्षा 6-8 के लिए 18 तथा कक्षा 9-10 के लिए 12 (कुल 30) सम्पूर्ण दैनिक पाठ योजनाएं (निर्मितवाद उपागम आधारित)

B.Ed Sanskrit Lesson Plan

📝 B.Ed Sanskrit Lesson Plans – प्रस्तावना व निर्देश

यह पेज बी.एड (B.Ed), डी.एल.एड (D.El.Ed), और बीटीसी (BTC) प्रशिक्षणार्थियों के लिए उच्च गुणवत्ता युक्त और पूर्णतः तैयार B.Ed Sanskrit Lesson Plan (संस्कृत पाठ योजना) का सबसे मुख्य संग्रह है। अध्यापन अभ्यास के दौरान एक बेहतरीन B.Ed Sanskrit Lesson Plan तैयार करना अनिवार्य होता है, और हमारी यह मार्गदर्शिका इस कार्य को आपके लिए अत्यंत सरल बनाती है।

चाहे आपको गद्य (Prose), पद्य (Poetry), या व्याकरण (Grammar) के प्रकरणों पर एक प्रभावशाली B.Ed Sanskrit Lesson Plan तैयार करना हो, यहाँ दिए गए सभी 30 दैनिक पाठ योजनाएं आपको प्रस्तावना प्रश्न, शिक्षण सहायक सामग्री, सामान्य व विशिष्ट उद्देश्य, प्रस्तुतीकरण प्रारूप, श्यामपट्ट कार्य, और मूल्यांकन प्रश्नों की पूर्ण जानकारी प्रदान करते हैं।

📋 B.Ed संस्कृत पाठ योजना अनुक्रमणिका (Index)

नीचे सभी 30 पाठ योजनाओं की विस्तृत अनुक्रमणिका सूची दी गई है। किसी भी पाठ योजना का प्रकरण (Topic) देखने के लिए “विवरण देखें” बटन पर क्लिक करें।

योजना सं.कक्षाउपविषय (Sub)पाठ योजना प्रकरण (Topic)त्वरित लिंक
1 विवरण देखें
2 विवरण देखें
3 विवरण देखें
4 विवरण देखें
5 विवरण देखें
6 विवरण देखें
7 विवरण देखें
8 विवरण देखें
9 विवरण देखें
10 विवरण देखें
11 विवरण देखें
12 विवरण देखें
13 विवरण देखें
14 विवरण देखें
15 विवरण देखें
16 विवरण देखें
17 विवरण देखें
18 विवरण देखें
19 विवरण देखें
20 विवरण देखें
21 विवरण देखें
22 विवरण देखें
23 विवरण देखें
24 विवरण देखें
25 विवरण देखें
26 विवरण देखें
27 विवरण देखें
28 विवरण देखें
29 विवरण देखें
30 विवरण देखें

B.Ed. Internship Lesson Plans

Subject: Sanskrit (संस्कृत) | Total Plans: 30

Prepared for Block Teaching (Classes 6 to 10)

गतिविधि क्रमांक-11: प्रथम ब्लॉक शिक्षण अभ्यास

कक्षा 6-8 के लिए 18 पाठ योजनाएं (Lesson Plans 1 to 18)

पाठ योजना क्रमांक – 1

दिनांक: ………………..
कक्षा: 6
कालांश: ………………..
विषय: संस्कृत
उपविषय: व्याकरणम्
प्रकरण: अकारान्त पुँल्लिङ्ग (बालक शब्दरूप)
समय: 35-40 मिनट

1. सामान्य उद्देश्यानि (General Objectives):

  1. छात्रेषु संस्कृतभाषां प्रति अनुरागं समुत्पादनम्।
  2. छात्रेषु संस्कृतशब्दानां शुद्धोच्चारणस्य क्षमतायाः विकासः।
  3. संस्कृतव्याकरणस्य नियमानां ज्ञानप्रदानम्।

2. विशिष्ट उद्देश्यानि:

उद्देश्यआपेक्षित व्यवहारगत परिवर्तन
ज्ञानात्मकम्छात्राः ‘बालक’ शब्दस्य रूपाणां प्रत्यास्मरणं कर्तुं शक्ष्यन्ति।
अवबोधात्मकम्छात्राः अकारान्तशब्दानां (राम, छात्र, देव) अर्थं ज्ञातुं शक्ष्यन्ति।
अनुप्रयोगात्मकम्छात्राः वाक्यनिर्माणे ‘बालक’ शब्दस्य समुचितविभक्तेः प्रयोगं कर्तुं शक्ष्यन्ति।

3. शिक्षण सहायक सामग्री:

बालक शब्दरूपाणां चार्ट-पत्रम्, सुधाखण्डः (चॉक), मार्जनी (डस्टर), श्यामपट्टः।

4. शिक्षण विधि/प्रविधि:

आगमन-निगमन विधिः, वाचनविधिः, प्रश्नोत्तर-प्रविधिः।

5. पूर्वज्ञानम्:

छात्राः लिङ्ग (पुँल्लिङ्ग, स्त्रीलिङ्ग, नपुंसकलिङ्ग) तथा वचन (एकवचन, द्विवचन, बहुवचन) विषये सामान्यं ज्ञानं धारयन्ति।

6. प्रस्तावना प्रश्नाः:

क्र.सं.छात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रिया
1.विद्यालयं कः गच्छति?छात्रः / बालकः विद्यालयं गच्छति।
2.‘बालकः’ इति पदे किं लिङ्गम् अस्ति?पुँल्लिङ्गम्।
3.‘बालक’ शब्दस्य अन्ते कः स्वरः श्रूयते (बालक् + अ)?‘अ’ स्वरः।
4.अकारान्त-पुँल्लिङ्ग ‘बालक’ शब्दस्य रूपाणि कथं चलन्ति?(समस्यात्मकः प्रश्नः)

7. उद्देश्य कथनम्:

“भोः छात्राः! अद्य वयं संस्कृतव्याकरणे अकारान्त-पुँल्लिङ्ग ‘बालक’ शब्दस्य रूपाणां सविस्तरम् अध्ययनं करिष्यामः।”

8. प्रस्तुतीकरणम्:

शिक्षण बिन्दुःछात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रियाश्यामपट्ट सारः
प्रथमा व द्वितीया विभक्तिःछात्राध्यापककथनम्: ‘बालक’ शब्दस्य प्रथमा विभक्तिः- बालकः (एकः बालक), बालकौ (द्वौ बालकौ), बालकाः (अनके बालकाः)। द्वितीया- बालकम, बालकौ, बालकान्।छात्राः श्रोष्यन्ति तथा उच्चारणं करिष्यन्ति।प्रथमा- बालकः, बालकौ, बालकाः।
द्वितीया- बालकम, बालकौ, बालकान्।
तृतीया व चतुर्थी विभक्तिःछात्राध्यापककथनम्: तृतीया- बालकेन (बालक के द्वारा), बालकाभ्याम्, बालकैः। चतुर्थी- बालकाय (बालक के लिए), बालकाभ्याम्, बालकेभ्यः।छात्राः अर्थं ज्ञास्यन्ति अभ्यासपुस्तिकायां च लेखिष्यन्ति।तृतीया- बालकेन, बालकाभ्याम्, बालकैः।
अनुप्रयोगः / अभ्यासःछात्राध्यापकः पट्टिकायां वाक्यं लिखति- “_____ पठति।” (बालकः/बालकम्)। रिक्तस्थानं पूरयितुं वदति।छात्रः उत्तरं दास्यति- “बालकः पठति।”वाक्यप्रयोगः- बालकः पठति।

9. पुनरावृत्ति / मूल्याङ्कन प्रश्नाः:

  1. ‘बालक’ शब्दस्य प्रथमा-बहुवचने किं रूपं भवति?
  2. ‘बालकेन’ इति पदे का विभक्तिः अस्ति?
  3. ‘बालक’ सदृशं किञ्चित् अन्यत् अकारान्त-शब्दं वदन्तु। (राम, छात्र)

10. गृहकार्यम् (Homework):

‘बालक’ शब्दरूपं स्मृत्वा उत्तरपुस्तिकायां लिखत। ‘राम’ शब्दस्य प्रथमा-विभक्तेः रूपाणि अपि लिखत।

पाठ योजना क्रमांक – 2

दिनांक: ………………..
कक्षा: 6
कालांश: ………………..
विषय: संस्कृत
उपविषय: व्याकरणम्
प्रकरण: लट् लकारः (पठ् धातु – वर्तमानकालः)
समय: 35-40 मिनट

1. सामान्य उद्देश्यानि:

  1. छात्रेषु संस्कृतभाषया भावप्रकाशनस्य क्षमताविकासः।
  2. क्रियापदानां (धातूनां) सम्यक् ज्ञानप्रदानम्।

2. विशिष्ट उद्देश्यानि:

उद्देश्यआपेक्षित व्यवहारगत परिवर्तन
ज्ञानात्मकम्छात्राः ‘लट् लकारस्य’ प्रत्ययानां (ति, तः, अन्ति) प्रत्यास्मरणं करिष्यन्ति।
अवबोधात्मकम्छात्राः पुरुषत्रयस्य (प्रथम, मध्यम, उत्तम) भेदं ज्ञास्यन्ति।
अनुप्रयोगात्मकम्छात्राः ‘सः पठति’, ‘अहं पठामि’ इत्यादि लघुवाक्यानां निर्माणं करिष्यन्ति।

3. शिक्षण सहायक सामग्री:

पठ् धातोः रूपाणां तालिका, कतिपय क्रिया-चित्राणि (पठनम्, लिखनम्), सुधाखण्डः।

4. शिक्षण विधि/प्रविधि:

आगमन-निगमन विधिः, प्रदर्शनविधिः, प्रश्नोत्तरः।

5. पूर्वज्ञानम्:

छात्राः सः (वह), त्वम् (तुम), अहम् (मैं) इति सर्वनामपदानां अर्थं जानन्ति।

6. प्रस्तावना प्रश्नाः:

क्र.सं.छात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रिया
1.बालकः विद्यालयं गत्वा किं करोति?बालकः पठति (पढ़ता है)।
2.‘पठति’ इति पदे का धातुः अस्ति?‘पठ्’ धातुः।
3.‘पठ्’ धातोः अर्थः कः?पढ़ना।
4.‘पठ्’ धातोः लट्-लकारे (वर्तमानकाले) रूपाणि कथं चलन्ति?(समस्यात्मकः)

7. उद्देश्य कथनम्:

“भोः छात्राः! अद्य वयं संस्कृतव्याकरणे वर्तमानकालार्थे प्रयुज्यमानस्य ‘लट् लकारस्य’ (पठ् धातुः) विषये पठिष्यामः।”

8. प्रस्तुतीकरणम्:

शिक्षण बिन्दुःछात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रियाश्यामपट्ट सारः
प्रथमपुरुषः (अन्यार्थे)कथनम्: प्रथमपुरुषे (सः/तौ/ते) रूपाणि- पठति (पढ़ता है), पठतः (वे दो पढ़ते हैं), पठन्ति (वे सब पढ़ते हैं)। ‘ति-तः-अन्ति’ प्रत्ययाः भवन्ति।छात्राः उच्चारणं कुर्वन्ति।प्रथमपु.- पठति, पठतः, पठन्ति। (सः पठति)
मध्यमपुरुषः (युष्मद्)कथनम्: मध्यमपुरुषे (त्वम्/युवाम्/यूयम्) रूपाणि- पठसि, पठथः, पठथ। ‘सि-थः-थ’ प्रत्ययाः। (त्वं पठसि = तुम पढ़ते हो)।छात्राः अर्थं बुध्यन्ते।मध्यमपु.- पठसि, पठथः, पठथ।
उत्तमपुरुषः (अस्मद्)कथनम्: उत्तमपुरुषे (अहम्/आवाम्/वयम्) रूपाणि- पठामि, पठावः, पठामः। ‘आमि-आवः-आमः’ प्रत्ययाः। (अहं पठामि = मैं पढ़ता हूँ)।छात्राः वाक्यप्रयोगं कुर्वन्ति।उत्तमपु.- पठामि, पठावः, पठामः। (अहं पठामि)

9. पुनरावृत्ति / मूल्याङ्कन प्रश्नाः:

  1. लट् लकारस्य प्रयोगः कस्मिन् काले भवति?
  2. ‘अहं …….।’ अत्र रिक्तस्थाने किं भविष्यति (पठति / पठामि)?
  3. ‘ते पठन्ति’ अस्य वाक्यस्य हिन्दी अर्थं वदन्तु।

10. गृहकार्यम् (Homework):

‘पठ्’ धातोः लट्-लकारस्य सम्पूर्णरूपाणि लिखत तथा ‘लिख्’ धातोः अपि लट्-लकारे रूपाणि रचयत।

पाठ योजना क्रमांक – 3

दिनांक: ………………..
कक्षा: 6
कालांश: ………………..
विषय: संस्कृत
उपविषय: व्याकरणम्
प्रकरण: लृट् लकारः (गम् धातु – भविष्यत्कालः)
समय: 35-40 मिनट

1. सामान्य उद्देश्यानि:

  1. छात्रेषु संस्कृतभाषया कालस्य (Time) सम्यक् ज्ञानप्रदानम्।
  2. व्याकरणनियमेषु रुचि-उत्पादनम्।

2. विशिष्ट उद्देश्यानि:

उद्देश्यआपेक्षित व्यवहारगत परिवर्तन
ज्ञानात्मकम्छात्राः ‘लृट् लकारस्य’ प्रत्ययानां (स्यति, स्यतः, स्यन्ति) ज्ञानं प्राप्स्यन्ति।
अवबोधात्मकम्छात्राः गम् (गच्छ्) धातोः ‘गमिष्यति’ रूपनिर्माणप्रक्रियां ज्ञास्यन्ति।
अनुप्रयोगात्मकम्छात्राः भविष्यत्कालस्य वाक्यानां संस्कृते अनुवादं कर्तुं शक्ष्यन्ति।

3. शिक्षण सहायक सामग्री:

लृट् लकारस्य प्रत्ययानां चार्टः, श्यामपट्टः, सुधाखण्डः।

4. शिक्षण विधि/प्रविधि:

निगमन-आगमन विधिः, अनुवादविधिः।

5. पूर्वज्ञानम्:

छात्राः ‘गम्’ (जाना) धातोः लट्-लकारस्य (गच्छति, गच्छतः…) रूपाणि जानन्ति।

6. प्रस्तावना प्रश्नाः:

क्र.सं.छात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रिया
1.अद्य भवान् कुत्र गच्छति?अहं विद्यालयं गच्छामि।
2.‘गच्छामि’ अत्र कः कालः (लकारः)?वर्तमानकालः (लट् लकारः)।
3.श्वः (कल) भवान् कुत्र गमिष्यति? (वह जाएगा – इसे क्या कहेंगे?)भविष्यत्कालः।
4.भविष्यत्काले (लृट् लकारे) ‘गम्’ धातोः रूपाणि कथं भवन्ति?(समस्यात्मकः)

7. उद्देश्य कथनम्:

“भोः छात्राः! अद्य वयं भविष्यत्कालार्थे प्रयुज्यमानस्य ‘लृट् लकारस्य’ (गम् धातुः) विषये सविस्तरं पठिष्यामः।”

8. प्रस्तुतीकरणम्:

शिक्षण बिन्दुःछात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रियाश्यामपट्ट सारः
प्रथमपुरुषःकथनम्: लृट् लकारे ‘स्यति-स्यतः-स्यन्ति’ प्रत्ययाः जुड़न्ति। गम् धातोः रूपं ‘गमिष्यति’ (वह जाएगा), गमिष्यतः (वे दो जाएंगे), गमिष्यन्ति (वे सब जाएंगे) इति भवति।छात्राः नियमं ध्यानेन शृण्वन्ति।प्रथमपु.- गमिष्यति, गमिष्यतः, गमिष्यन्ति।
मध्यम व उत्तम पुरुषःकथनम्: मध्यमपुरुषे- गमिष्यसि (तुम जाओगे), गमिष्यथः, गमिष्यथ।
उत्तमपुरुषे- गमिष्यामि (मैं जाऊंगा), गमिष्यावः, गमिष्यामः।
छात्राः उच्चारणं कृत्वा कॉपी मध्ये लिखन्ति।मध्यम- गमिष्यसि…
उत्तम- गमिष्यामि, गमिष्यावः, गमिष्यामः।
वाक्यप्रयोगःछात्राध्यापकः ‘अहं श्वः जयपुरं _____।’ रिक्तस्थानं पूरयितुं कथयति।छात्राः वदन्ति- ‘गमिष्यामि’।अहं श्वः जयपुरं गमिष्यामि।

9. पुनरावृत्ति / मूल्याङ्कन प्रश्नाः:

  1. लृट् लकारस्य प्रयोगः कस्मिन् काले भवति?
  2. ‘त्वं गमिष्यसि’ अस्य वाक्यस्य हिन्दी अर्थः कः?
  3. ‘गम्’ धातोः लृट् लकारे प्रथमपुरुष-एकवचने किं रूपं भवति?

10. गृहकार्यम् (Homework):

‘गम्’ धातोः लृट् लकारस्य रूपाणि लिखत। ‘पठ्’ धातोः अपि लृट् लकारे (पठिष्यति…) रूपाणि रचयत।

पाठ योजना क्रमांक – 4

दिनांक: ………………..
कक्षा: 7
कालांश: ………………..
विषय: संस्कृत
उपविषय: व्याकरणम्
प्रकरण: लोट् लकारः (आज्ञार्थकम् – पठ् धातु)
समय: 35-40 मिनट

1. सामान्य उद्देश्यानि:

  1. छात्रेषु संस्कृतभाषया आज्ञाप्रदानस्य निवेदनस्य च कौशलविकासः।
  2. व्याकरणज्ञानस्य दैनिकजीवने उपयोगः।

2. विशिष्ट उद्देश्यानि:

उद्देश्यआपेक्षित व्यवहारगत परिवर्तन
ज्ञानात्मकम्छात्राः ‘लोट् लकारस्य’ प्रयोगस्थलं (आज्ञा/आशीर्वाद) प्रत्यास्मरणं करिष्यन्ति।
अवबोधात्मकम्छात्राः लोट् लकारस्य प्रत्ययान् (तु, ताम्, अन्तु) ज्ञास्यन्ति।
अनुप्रयोगात्मकम्छात्राः कक्षाम् आज्ञार्थकवाक्यानि (त्वं पठ, सः गच्छतु) प्रयोक्तुं शक्ष्यन्ति।

3. शिक्षण सहायक सामग्री:

लोट् लकारस्य रूपाणां तालिका, श्यामपट्टः, सुधाखण्डः।

4. शिक्षण विधि/प्रविधि:

आगमन-निगमन विधिः, प्रदर्शनविधिः।

5. पूर्वज्ञानम्:

छात्राः लट् (वर्तमान) तथा लृट् (भविष्यत्) लकारौ जानन्ति।

6. प्रस्तावना प्रश्नाः:

क्र.सं.छात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रिया
1.यदा अध्यापकः कक्षायां प्रविशति तदा सः छात्रान् किं कथयति?‘उपविशन्तु’ (बैठ जाओ) / ‘पठन्तु’।
2.‘बैठ जाओ’ वा ‘तुम पढ़ो’ एतानि कानि वाक्यानि सन्ति?आज्ञावाचकवाक्यानि (Order)।
3.संस्कृते आज्ञार्थे कस्य लकारस्य प्रयोगः भवति?(समस्यात्मकः)

7. उद्देश्य कथनम्:

“भोः छात्राः! आज्ञा, प्रार्थना, आशीर्वादः वा अनुज्ञा अर्थे संस्कृतभाषायां ‘लोट् लकारस्य’ प्रयोगः भवति। अद्य वयं पठ् धातोः लोट्-लकारं पठिष्यामः।”

8. प्रस्तुतीकरणम्:

शिक्षण बिन्दुःछात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रियाश्यामपट्ट सारः
प्रथमपुरुषः (लोट् लकारः)कथनम्: प्रथमपुरुषे ‘तु, ताम्, अन्तु’ प्रत्ययाः। रूपं भवति- पठतु (वह पढे), पठताम् (वे दो पढे), पठन्तु (वे सब पढ़ें)।छात्राः अर्थं अवगच्छन्ति।पठतु, पठताम्, पठन्तु।
मध्यम व उत्तम पुरुषःकथनम्: मध्यमपुरुषे ‘अ, तम्, त’ प्रत्ययाः। पठ (तुम पढ़ो), पठतम्, पठत।
उत्तमपुरुषे ‘आनि, आव, आम’। पठानि (मैं पढ़ूँ), पठाव, पठाम।
छात्राः ‘त्वं पठ’ इत्यादिरूपं ज्ञास्यन्ति।मध्यम- पठ, पठतम्, पठत।
उत्तम- पठानि, पठाव, पठाम।
वाक्यप्रयोगःछात्राध्यापकः आज्ञां ददाति- “हे बालक! त्वं पुस्तकं पठ।”छात्रः आज्ञां पालयति।त्वं पुस्तकं पठ।
सर्वे छात्राः पठन्तु।

9. पुनरावृत्ति / मूल्याङ्कन प्रश्नाः:

  1. आज्ञार्थे कस्य लकारस्य प्रयोगः भवति?
  2. ‘पठन्तु’ इति पदे कः पुरुषः, किं च वचनम् अस्ति?
  3. ‘तुम पुस्तक पढ़ो’ अस्य संस्कृते अनुवादं कुरुत।

10. गृहकार्यम् (Homework):

‘पठ्’ धातोः लोट्-लकारस्य रूपाणि लिखत। ‘गम्’ (गच्छ्) धातोः अपि लोट्-लकारे रूपाणि रचयत।

पाठ योजना क्रमांक – 5

दिनांक: ………………..
कक्षा: 7
कालांश: ………………..
विषय: संस्कृत
उपविषय: व्याकरणम्
प्रकरण: लङ् लकारः (भूतकालः – गम् धातु)
समय: 35-40 मिनट

1. सामान्य उद्देश्यानि:

  1. छात्रेषु भूतकालस्य घटनानां संस्कृतेन वर्णनक्षमतायाः विकासः।
  2. संस्कृतव्याकरणे रुचि-उत्पादनम्।

2. विशिष्ट उद्देश्यानि:

उद्देश्यआपेक्षित व्यवहारगत परिवर्तन
ज्ञानात्मकम्छात्राः ‘लङ् लकारस्य’ प्रयोगः भूतकाले भवति इति प्रत्यास्मरणं करिष्यन्ति।
अवबोधात्मकम्छात्राः लङ् लकारस्य धातु-रूपेषु ‘अ’ उपसर्गस्य (अ-गच्छत्) प्रयोगं ज्ञास्यन्ति।
अनुप्रयोगात्मकम्छात्राः भूतकालस्य वाक्यानां (वह गया) संस्कृते अनुवादं करिष्यन्ति।

3. शिक्षण सहायक सामग्री:

लङ् लकारस्य प्रत्ययानां चार्टः, श्यामपट्टः, सुधाखण्डः।

4. शिक्षण विधि/प्रविधि:

आगमन-निगमन विधिः, अनुवादविधिः।

5. पूर्वज्ञानम्:

छात्राः लट्, लृट्, लोट् लकाराणां विषये जानन्ति तथा ‘गम्’ धातोः अर्थं जानन्ति।

6. प्रस्तावना प्रश्नाः:

क्र.सं.छात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रिया
1.अद्य भवान् कुत्र अस्ति?अहं विद्यालये अस्मि।
2.‘अहं गच्छामि’ अस्य कः कालः?वर्तमानकालः।
3.ह्यः (कल/बीता हुआ कल) भवान् कुत्र गतः (गया)?अहं गृहं गया (भूतकाल)।
4.भूतकाले (लङ् लकारे) ‘गम्’ धातोः रूपाणि कथं भवन्ति?(समस्यात्मकः)

7. उद्देश्य कथनम्:

“भोः छात्राः! अद्य वयं भूतकालार्थे प्रयुज्यमानस्य ‘लङ् लकारस्य’ (गम् धातुः) विषये पठिष्यामः।”

8. प्रस्तुतीकरणम्:

शिक्षण बिन्दुःछात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रियाश्यामपट्ट सारः
लङ् लकारस्य वैशिष्ट्यम्कथनम्: लङ् लकारे धातोः पूर्वं ‘अ’ इति वर्णः युज्यते। यथा- अ + गच्छ् + त् = अगच्छत् (वह गया)।छात्राः ‘अ’ इति उपसर्गस्य नियमं ज्ञास्यन्ति।लङ् लकारः = भूतकालः। धातोः पूर्वं ‘अ’ आगच्छति।
रूपाणि (प्रथमपुरुषः)कथनम्: प्रथमपुरुषे- अगच्छत् (वह गया), अगच्छताम् (वे दो गए), अगच्छन् (वे सब गए)।छात्राः उच्चारणं कुर्वन्ति।अगच्छत्, अगच्छताम्, अगच्छन्।
मध्यम व उत्तम पुरुषःकथनम्: मध्यमपुरुषे- अगच्छः (तुम गए), अगच्छतम्, अगच्छत।
उत्तमपुरुषे- अगच्छम् (मैं गया), अगच्छाव, अगच्छाम।
छात्राः अर्थं बुध्यन्ते तथा अभ्यासपुस्तिकायां लिखन्ति।मध्यम- अगच्छः, अगच्छतम्, अगच्छत।
उत्तम- अगच्छम्, अगच्छाव…

9. पुनरावृत्ति / मूल्याङ्कन प्रश्नाः:

  1. भूतकाले कस्य लकारस्य प्रयोगः भवति?
  2. ‘अगच्छत्’ इति पदे का धातुः कः च लकारः?
  3. ‘वह घर गया।’ अस्य वाक्यस्य संस्कृते अनुवादं कुरुत। (सः गृहम् अगच्छत्)

10. गृहकार्यम् (Homework):

‘गम्’ धातोः लङ् लकारस्य रूपाणि लिखत तथा स्मरत।

पाठ योजना क्रमांक – 6

दिनांक: ………………..
कक्षा: 6
कालांश: ………………..
विषय: संस्कृत
उपविषय: सामान्यज्ञानम्
प्रकरण: संख्याज्ञानम् (१ तः २० पर्यन्तम्)
समय: 35-40 मिनट

1. सामान्य उद्देश्यानि:

  1. छात्रेषु संस्कृतभाषया व्यवहारे संख्यानां प्रयोगक्षमतायाः विकासः।
  2. संस्कृतशब्दावल्याः वृद्धिः।

2. विशिष्ट उद्देश्यानि:

उद्देश्यआपेक्षित व्यवहारगत परिवर्तन
ज्ञानात्मकम्छात्राः १ तः २० पर्यन्तं संख्यानां संस्कृतपदानि प्रत्यास्मरणं करिष्यन्ति।
अवबोधात्मकम्छात्राः १ तः ४ पर्यन्तं संख्यानां लिङ्गानुसारं भेदं ज्ञास्यन्ति।
अनुप्रयोगात्मकम्छात्राः वस्तूनां गणनां कृत्वा संस्कृते उत्तरं दातुं शक्ष्यन्ति।

3. शिक्षण सहायक सामग्री:

संख्यावाचक-चार्टः, कतिपय वस्तूनि (पुस्तकानि, सुधाखण्डाः), श्यामपट्टः।

4. शिक्षण विधि/प्रविधि:

प्रदर्शनविधिः, वाचनविधिः, क्रीडाविधिः।

5. पूर्वज्ञानम्:

छात्राः मातृभाषायां (हिन्दी) आंग्लभाषायां (English) च गणनां (Counting) जानन्ति।

6. प्रस्तावना प्रश्नाः:

क्र.सं.छात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रिया
1.(हस्तं दर्शयित्वा) मम हस्ते कति अङ्गुल्यः सन्ति?पञ्च (पांच)।
2.भवान् कति चक्षुषा (नेत्र) पश्यति?द्वौ (दो) नेत्राभ्याम्।
3.एताः १, २, ५ इत्यादयः काः सन्ति?संख्याः (Numbers)।
4.१ तः २० पर्यन्तं संख्याः संस्कृते कथं वदन्ति?(समस्यात्मकः)

7. उद्देश्य कथनम्:

“भोः छात्राः! अद्य वयं संस्कृतभाषायां ‘संख्याज्ञानम्’ (१ तः २० पर्यन्तम्) प्राप्स्यामः।”

8. प्रस्तुतीकरणम्:

शिक्षण बिन्दुःछात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रियाश्यामपट्ट सारः
१ तः ४ पर्यन्तं संख्या (लिङ्गभेदः)कथनम्: १ तः ४ पर्यन्तं संख्यानां रूपं लिङ्गत्रये भिन्नं भवति।
पुँल्लिङ्ग: एकः, द्वौ, त्रयः, चत्वारः。
स्त्रीलिङ्ग: एका, द्वे, तिस्रः, चतस्रः。
नपुंसकलिङ्ग: एकम्, द्वे, त्रीणि, चत्वारि।
छात्राः लिङ्गानुसारं भेदं बुध्यन्ते।पुं.- एकः बालकः
स्त्री.- एका बालिका
नपुं.- एकं फलम्
५ तः १० पर्यन्तं संख्याकथनम्: ५ तः अग्रे सर्वेषु लिङ्गेषु समानरूपं भवति। ५-पञ्च, ६-षट्, ७-सप्त, ८-अष्ट, ९-नव, १०-दश।छात्राः उच्चारणं कुर्वन्ति।पञ्च, षट्, सप्त, अष्ट, नव, दश।
११ तः २० पर्यन्तं संख्याकथनम्: ११-एकादश, १२-द्वादश, १३-त्रयोदश, १४-चतुर्दश, १५-पञ्चदश, १६-षोडश, १७-सप्तदश, १८-अष्टादश, १९-नवदश, २०-विंशतिः।छात्राः संख्यां पठन्ति अभ्यासपुस्तिकायां च लिखन्ति।एकादश… विंशतिः (२०)।

9. पुनरावृत्ति / मूल्याङ्कन प्रश्नाः:

  1. ‘चार’ (4) बालिकाः सन्ति, संस्कृते किं वदिष्यामः? (चतस्रः बालिकाः)
  2. ‘१५’ इति संख्यां संस्कृते किं कथ्यते? (पञ्चदश)
  3. ‘विंशतिः’ इत्यस्य हिन्दी अर्थः कः? (बीस / 20)

10. गृहकार्यम् (Homework):

१ तः २० पर्यन्तं संस्कृतसंख्याः स्व-अभ्यासपुस्तिकायां लिखत तथा स्मरत।

पाठ योजना क्रमांक – 7

दिनांक: ………………..
कक्षा: 7
कालांश: ………………..
विषय: संस्कृत
उपविषय: सामान्यज्ञानम्
प्रकरण: समयज्ञानम् (घटिका-दर्शनम्)
समय: 35-40 मिनट

1. सामान्य उद्देश्यानि:

  1. छात्रेषु संस्कृतभाषया दैनन्दिन-व्यवहारे समयसूचकपदानां प्रयोगक्षमतायाः विकासः।
  2. संस्कृते रुचि-वर्धनम्।

2. विशिष्ट उद्देश्यानि:

उद्देश्यआपेक्षित व्यवहारगत परिवर्तन
ज्ञानात्मकम्छात्राः वादनम्, सपाद, सार्ध, पादोन इति पदानां अर्थं प्रत्यास्मरणं करिष्यन्ति।
अवबोधात्मकम्छात्राः घटिकां दृष्ट्वा संस्कृते समयं ज्ञातुं शक्ष्यन्ति।
अनुप्रयोगात्मकम्छात्राः ‘कः समयः?’ इति प्रश्नस्य उत्तरं संस्कृते दातुं शक्ष्यन्ति।

3. शिक्षण सहायक सामग्री:

एका घटिका (Clock model), समयसूचक-चार्टः, श्यामपट्टः।

4. शिक्षण विधि/प्रविधि:

प्रदर्शनविधिः, प्रश्नोत्तर-प्रविधिः।

5. पूर्वज्ञानम्:

छात्राः १ तः १२ पर्यन्तं संख्याः जानन्ति तथा मातृभाषायां समयं पश्यन्ति।

6. प्रस्तावना प्रश्नाः:

क्र.सं.छात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रिया
1.भवान् प्रातःकाले कदा उत्तिष्ठति?अहं ६ बजे उत्तिष्ठामि।
2.वयं समयं कुत्र पश्यामः?घटिकायां (घड़ी में)।
3.‘बजे’ (O’clock) इत्यस्य कृते संस्कृते किं पदं प्रयुज्यते?‘वादनम्’।
4.सवा, साढ़े, पौने इत्यादि समयं संस्कृते कथं वदन्ति?(समस्यात्मकः)

7. उद्देश्य कथनम्:

“भोः छात्राः! अद्य वयं ‘समयज्ञानम्’ अर्थात् घटिकां दृष्ट्वा संस्कृते समयस्य वाचनं कथं भवति इति पठिष्यामः।”

8. प्रस्तुतीकरणम्:

शिक्षण बिन्दुःछात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रियाश्यामपट्ट सारः
पूर्ण समयः (O’clock)कथनम्: पूर्णसमयस्य कृते ‘वादनम्’ प्रयुज्यते। यथा ५:०० – पञ्चवादनम्, ७:०० – सप्तवादनम्।छात्राः घटिकां दृष्ट्वा समयं वदन्ति।पूर्ण = वादनम्। (५:०० = पञ्चवादनम्)
सवा (१५ मिनट अधिक)कथनम्: सवा (15 min past) कृते ‘सपाद’ शब्दः प्रयुज्यते। यथा ५:१५ – सपाद-पञ्चवादनम्।छात्राः ‘सपाद’ शब्दस्य अर्थं जानन्ति।सवा = सपाद। (५:१५ = सपाद-पञ्चवादनम्)
साढ़े (३० मिनट) व पौने (४५ मिनट)कथनम्: साढ़े (30 min) कृते ‘सार्ध’ प्रयुज्यते। यथा ५:३० – सार्ध-पञ्चवादनम्। पौने (45 min) कृते ‘पादोन’ प्रयुज्यते (अगली संख्या के साथ)। यथा ५:४५ – पादोन-षड्वादनम् (पौने छह)।छात्राः सार्ध एवं पादोन मध्ये भेदं बुध्यन्ते।साढ़े = सार्ध (सार्ध-पञ्चवादनम्)।
पौने = पादोन (पादोन-षड्वादनम्)।

9. पुनरावृत्ति / मूल्याङ्कन प्रश्नाः:

  1. ८:०० वादनं संस्कृते किं कथ्यते?
  2. ‘सार्ध-दशवादनम्’ इत्यस्य हिन्दी अर्थः कः? (१०:३०)
  3. ९:४५ समयं संस्कृते किं वदिष्यामः? (पादोन-दशवादनम्)

10. गृहकार्यम् (Homework):

अधोलिखितसमयान् संस्कृते लिखत- 1. ४:१५, 2. ८:३०, 3. ७:४५, 4. १२:००।

पाठ योजना क्रमांक – 8

दिनांक: ………………..
कक्षा: 7
कालांश: ………………..
विषय: संस्कृत
उपविषय: व्याकरणम्
प्रकरण: अव्यय पदानि
समय: 35-40 मिनट

1. सामान्य उद्देश्यानि:

  1. छात्रेषु संस्कृतशब्दावल्याः ज्ञानवर्धनम्।
  2. वाक्यनिर्माणे अविकारिपदानां प्रयोगस्य कौशलविकासः।

2. विशिष्ट उद्देश्यानि:

उद्देश्यआपेक्षित व्यवहारगत परिवर्तन
ज्ञानात्मकम्छात्राः ‘अव्यय’ शब्दस्य परिभाषां प्रत्यास्मरणं करिष्यन्ति।
अवबोधात्मकम्छात्राः अव्ययपदानां (यत्र, तत्र, अद्य, श्वः) अर्थं ज्ञास्यन्ति।
अनुप्रयोगात्मकम्छात्राः रिक्तस्थानेषु उचित-अव्ययपदं पूरयितुं शक्ष्यन्ति।

3. शिक्षण सहायक सामग्री:

विभिन्न-अव्ययपदानां अर्थसहितं चार्ट-पत्रम्, श्यामपट्टः।

4. शिक्षण विधि/प्रविधि:

आगमन-निगमन विधिः, वाक्यप्रयोग-विधिः।

5. पूर्वज्ञानम्:

छात्राः लिङ्ग, वचन, तथा विभक्तीनां सामान्यं ज्ञानं धारयन्ति।

6. प्रस्तावना प्रश्नाः:

क्र.सं.छात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रिया
1.‘बालकः’ इति पदे किं लिङ्गम् अस्ति?पुँल्लिङ्गम्।
2.‘बालिका’ इति पदे किं लिङ्गम् अस्ति?स्त्रीलिङ्गम्।
3.किं केचन शब्दाः एतादृशाः अपि सन्ति येषां लिङ्ग-वचन-विभक्तिषु परिवर्तनं न भवति?आम् / न।
4.तादृशान् अपरिवर्तितशब्दान् व्याकरणे किं कथ्यते?(समस्यात्मकः / अव्यय)

7. उद्देश्य कथनम्:

“भोः छात्राः! येषां शब्दानां रूपेषु कदापि परिवर्तनं न भवति, तानि ‘अव्ययपदानि’ कथ्यन्ते। अद्य वयं केषाञ्चित् प्रमुख-अव्ययपदानाम् अध्ययनं करिष्यामः।”

8. प्रस्तुतीकरणम्:

शिक्षण बिन्दुःछात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रियाश्यामपट्ट सारः
अव्यय परिभाषाकथनम्: “सदृशं त्रिषु लिङ्गेषु सर्वासु च विभक्तिषु। वचनेषु च सर्वेषु यन्न व्येति तदव्ययम्।” अर्थात् यत् पदं न व्ययति (परिवर्तितं न भवति) तत् अव्ययम्।छात्राः परिभाषां लिखन्ति।अव्यय = न व्ययम् (अविकारी शब्द)।
कालवाचक अव्ययकथनम्: अद्य (आज), श्वः (कल-आने वाला), ह्यः (कल-बीता हुआ), इदानीम् (अब), कदा (कब)।
यथा- अद्य रविवारः अस्ति।
छात्राः अर्थं अवगच्छन्ति।अद्य = आज
श्वः = कल (Future)
ह्यः = कल (Past)
स्थानवाचक अव्ययकथनम्: अत्र (यहाँ), तत्र (वहाँ), कुत्र (कहाँ), सर्वत्र (सब जगह)।
यथा- ईश्वरः सर्वत्र अस्ति।
छात्राः वाक्यप्रयोगं कुर्वन्ति।अत्र = यहाँ
सर्वत्र = सब जगह

9. पुनरावृत्ति / मूल्याङ्कन प्रश्नाः:

  1. अव्ययपदं किम् उच्यते?
  2. ‘अद्य’ इत्यस्य कः अर्थः अस्ति?
  3. रिक्तस्थानं पूरयत- ईश्वरः ________ अस्ति। (तत्र / सर्वत्र)

10. गृहकार्यम् (Homework):

अधोलिखित-अव्ययपदानि उपयुज्य एकैकं वाक्यं रचयत- १. अत्र, २. श्वः, ३. अपि (भी)।

पाठ योजना क्रमांक – 9

दिनांक: ………………..
कक्षा: 8
कालांश: ………………..
विषय: संस्कृत
उपविषय: व्याकरणम्
प्रकरण: सन्धिः (दीर्घ सन्धिः)
समय: 35-40 मिनट

1. सामान्य उद्देश्यानि:

  1. छात्रेषु संस्कृतभाषया वर्णविकारस्य (सन्धेः) ज्ञानप्रदानम्।
  2. पदानां सन्धिविच्छेदस्य क्षमताविकासः।

2. विशिष्ट उद्देश्यानि:

उद्देश्यआपेक्षित व्यवहारगत परिवर्तन
ज्ञानात्मकम्छात्राः ‘सन्धि’ शब्दस्य परिभाषां प्रत्यास्मरणं करिष्यन्ति।
अवबोधात्मकम्छात्राः अक् सवर्णे दीर्घः (दीर्घ सन्धि) नियमं ज्ञास्यन्ति।
अनुप्रयोगात्मकम्छात्राः विद्या + आलयः = विद्यालयः इत्यादीनां पदानां सन्धिं कर्तुं शक्ष्यन्ति।

3. शिक्षण सहायक सामग्री:

सन्धि-नियमानां चार्ट-पत्रम्, श्यामपट्टः, सुधाखण्डः।

4. शिक्षण विधि/प्रविधि:

आगमन-निगमन विधिः, विश्लेषणविधिः।

5. पूर्वज्ञानम्:

छात्राः स्वराणां (अ, आ, इ, ई, उ, ऊ) ज्ञानं धारयन्ति।

6. प्रस्तावना प्रश्नाः:

क्र.सं.छात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रिया
1.वयं पठितुं कुत्र गच्छामः?विद्यालयम्।
2.‘विद्यालयः’ इति पदं कति शब्दैः निर्मितम् अस्ति?द्वौ शब्दौ (विद्या + आलयः)।
3.अत्र ‘विद्या’ इत्यस्य ‘आ’ तथा ‘आलयः’ इत्यस्य ‘आ’ मिलित्वा कः वर्णः अभवत्?‘आ’ वर्णः।
4.द्वयोः वर्णयोः मेलनेन यः विकारः भवति तं किं कथ्यते?(समस्यात्मकः / सन्धिः)

7. उद्देश्य कथनम्:

“भोः छात्राः! द्वयोः वर्णयोः परस्परं मेलनेन यः विकारः भवति, सः सन्धिः इत्युच्यते। अद्य वयं स्वरसन्धेः भेदम् ‘दीर्घ-सन्धिम्’ पठिष्यामः।”

8. प्रस्तुतीकरणम्:

शिक्षण बिन्दुःछात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रियाश्यामपट्ट सारः
दीर्घसन्धेः नियमःकथनम्: सूत्रम् – “अकः सवर्णे दीर्घः”। यदि अ/आ, इ/ई, उ/ऊ, ऋ/ॠ इत्येतेषाम् अनन्तरं सवर्णः (समान) स्वरः आगच्छति, तर्हि द्वयोः स्थाने दीर्घः स्वरः भवति।छात्राः नियमं ध्यानेन शृण्वन्ति लिखन्ति च।नियमः- अ/आ + अ/आ = आ
इ/ई + इ/ई = ई
अ + अ = आ (उदाहरणानि)यथा- विद्या + आलयः = विद्यालयः। राम + अयनम् = रामायणम्। हिम + आलयः = हिमालयः।छात्राः सन्धिविच्छेदं पश्यन्ति।हिम + आलयः = हिमालयः (अ+आ=आ)
इ + इ = ई, उ + उ = ऊयथा- गिरि + ईशः = गिरीशः। भानु + उदयः = भानूदयः।छात्राः अन्य-उदाहरणानि साध्यन्ति।गिरि + ईशः = गिरीशः
भानु + उदयः = भानूदयः

9. पुनरावृत्ति / मूल्याङ्कन प्रश्नाः:

  1. सन्धिः कति प्रकारकः भवति? (स्वर, व्यञ्जन, विसर्ग)
  2. ‘रवीन्द्रः’ इत्यत्र का सन्धिः अस्ति? सन्धिविच्छेदं कुरुत। (रवि + इन्द्रः)
  3. भानु + उदयः अत्र सन्धियुक्तं पदं किं भविष्यति?

10. गृहकार्यम् (Homework):

अधोलिखितपदानां सन्धिविच्छेदं कुरुत: १. पुस्तकालयः, २. मुनीशः, ३. वधूत्सवः।

पाठ योजना क्रमांक – 10

दिनांक: ………………..
कक्षा: 8
कालांश: ………………..
विषय: संस्कृत
उपविषय: व्याकरणम्
प्रकरण: सन्धिः (गुण सन्धिः)
समय: 35-40 मिनट

1. सामान्य उद्देश्यानि:

  1. छात्रेषु संस्कृतव्याकरणस्य (सन्धेः) सम्यक् ज्ञानप्रदानम्।
  2. शुद्ध-संस्कृतपदानां निर्माणक्षमतायाः विकासः।

2. विशिष्ट उद्देश्यानि:

उद्देश्यआपेक्षित व्यवहारगत परिवर्तन
ज्ञानात्मकम्छात्राः गुणसन्धेः सूत्रं ‘आद्गुणः’ प्रत्यास्मरणं करिष्यन्ति।
अवबोधात्मकम्छात्राः अ/आ + इ/ई = ए भवति इति नियमं ज्ञास्यन्ति।
अनुप्रयोगात्मकम्छात्राः रमेशः, महोदयः इत्यादीनां पदानां सन्धिविच्छेदं कर्तुं शक्ष्यन्ति।

3. शिक्षण सहायक सामग्री:

गुणसन्धेः नियमानां चार्ट-पत्रम्, श्यामपट्टः, सुधाखण्डः।

4. शिक्षण विधि/प्रविधि:

आगमन-निगमन विधिः, विश्लेषण-संश्लेषण विधिः।

5. पूर्वज्ञानम्:

छात्राः दीर्घसन्धेः विषये जानन्ति तथा स्वराणां ज्ञानं धारयन्ति।

6. प्रस्तावना प्रश्नाः:

क्र.सं.छात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रिया
1.सूर्य+उदयः अत्र यदि दीर्घसन्धिः नास्ति तर्हि किं पदं निर्मीयते?सूर्योदयः।
2.‘सूर्योदयः’ इत्यत्र कः नूतनः स्वरः उत्पन्नः?‘ओ’ स्वरः।
3.अ + उ मिलित्वा ‘ओ’ भवतीति कस्याः सन्धेः नियमः अस्ति?(समस्यात्मकः)

7. उद्देश्य कथनम्:

“भोः छात्राः! यदा अ/आ वर्णात् परं भिन्नस्वरः (इ/उ/ऋ) आगच्छति तदा गुणसन्धिः भवति। अद्य वयं ‘गुणसन्धेः’ सविस्तरम् अध्ययनं करिष्यामः।”

8. प्रस्तुतीकरणम्:

शिक्षण बिन्दुःछात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रियाश्यामपट्ट सारः
गुणसन्धेः नियमः (ए)कथनम्: सूत्रम् – “आद्गुणः”। यदि अ/आ इत्यनन्तरम् इ/ई आगच्छति तर्हि द्वयोः स्थाने ‘ए’ भवति। यथा- रमा + ईशः = रमेशः, नर + इन्द्रः = नरेन्द्रः।छात्राः नियमं लिखन्ति।अ/आ + इ/ई = ए
(गण + ईशः = गणेशः)
गुणसन्धेः नियमः (ओ)कथनम्: यदि अ/आ इत्यनन्तरम् उ/ऊ आगच्छति तर्हि द्वयोः स्थाने ‘ओ’ भवति। यथा- महा + उत्सवः = महोत्सवः।छात्राः उदाहरणानि पश्यन्ति।अ/आ + उ/ऊ = ओ
(पर + उपकारः = परोपकारः)
गुणसन्धेः नियमः (अर्)कथनम्: यदि अ/आ इत्यनन्तरम् ऋ/ॠ आगच्छति तर्हि द्वयोः स्थाने ‘अर्’ भवति। यथा- महा + ऋषिः = महर्षिः।छात्राः महर्षिः पदं अवगच्छन्ति।अ/आ + ऋ = अर्
(देव + ऋषिः = देवर्षिः)

9. पुनरावृत्ति / मूल्याङ्कन प्रश्नाः:

  1. अ/आ वर्णात् परम् ‘इ/ई’ आगच्छति तदा किं रूपं भवति?
  2. ‘सूर्योदयः’ इत्यस्य सन्धिविच्छेदं कुरुत।
  3. रमा + ईशः = किम्?

10. गृहकार्यम् (Homework):

सन्धिविच्छेदं कुरुत- १. सुरेशः, २. हितोपदेशः, ३. सप्तर्षिः।

पाठ योजना क्रमांक – 11

दिनांक: ………………..
कक्षा: 6
कालांश: ………………..
विषय: संस्कृत
उपविषय: व्याकरणम्
प्रकरण: सर्वनाम शब्दः (तद् – पुँल्लिङ्ग)
समय: 35-40 मिनट

1. सामान्य उद्देश्यानि:

  1. छात्रेषु संज्ञास्थाने प्रयुज्यमानपदानां (सर्वनाम्नां) ज्ञानप्रदानम्।
  2. संस्कृतवाक्यनिर्माणे कुशलता-उत्पादनम्।

2. विशिष्ट उद्देश्यानि:

उद्देश्यआपेक्षित व्यवहारगत परिवर्तन
ज्ञानात्मकम्छात्राः ‘तद्’ (वह) सर्वनामशब्दस्य पुँल्लिङ्गे रूपाणां (सः, तौ, ते) प्रत्यास्मरणं करिष्यन्ति।
अवबोधात्मकम्छात्राः ‘सः’ इत्यस्य एकवचने तथा ‘ते’ इत्यस्य बहुवचने प्रयोगं ज्ञास्यन्ति।
अनुप्रयोगात्मकम्छात्राः “सः बालकः पठति” इति वाक्यानां निर्माणं कर्तुं शक्ष्यन्ति।

3. शिक्षण सहायक सामग्री:

‘तद्’ शब्दरूपाणां चार्ट-पत्रम्, श्यामपट्टः, सुधाखण्डः।

4. शिक्षण विधि/प्रविधि:

आगमन-निगमन विधिः, प्रदर्शनविधिः।

5. पूर्वज्ञानम्:

छात्राः ‘बालक’ शब्दरूपं (बालकः, बालकौ, बालकाः) जानन्ति तथा संज्ञाशब्दान् जानन्ति।

6. प्रस्तावना प्रश्नाः:

क्र.सं.छात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रिया
1.‘रामः गच्छति।’ अत्र ‘रामः’ किं पदम् अस्ति?संज्ञा पदम्।
2.यदि रामः अत्र नास्ति, दूरे अस्ति तर्हि वयं हिन्दी भाषायां किं वदामः?‘वह’ जाता है।
3.‘वह’ इति सर्वनामपदं संस्कृते पुँल्लिङ्गे किं कथ्यते?(समस्यात्मकः / ‘सः’)

7. उद्देश्य कथनम्:

“भोः छात्राः! संज्ञायाः स्थाने यत् पदं प्रयुज्यते तत् सर्वनाम कथ्यते। अद्य वयं ‘तद्’ (वह) सर्वनामशब्दस्य पुँल्लिङ्गे रूपाणि पठिष्यामः।”

8. प्रस्तुतीकरणम्:

शिक्षण बिन्दुःछात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रियाश्यामपट्ट सारः
प्रथमा विभक्तिःकथनम्: ‘तद्’ (वह) शब्दस्य पुँल्लिङ्गे प्रथमा विभक्तिः भवति- सः (वह), तौ (वे दो), ते (वे सब)। यथा- सः बालकः (वह बालक)।छात्राः ‘सः, तौ, ते’ इति उच्चारयन्ति।प्रथमा- सः, तौ, ते।
(सः बालकः पठति)
द्वितीया विभक्तिःकथनम्: द्वितीया विभक्तिः- तम् (उसको), तौ (उन दोनों को), तान् (उन सबको)। यथा- अहं तम् पश्यामि (मैं उसको देखता हूँ)।छात्राः अर्थं बुध्यन्ते।द्वितीया- तम्, तौ, तान्।
तृतीया विभक्तिःकथनम्: तृतीया विभक्तिः- तेन (उसके द्वारा), ताभ्याम्, तैः। यथा- तेन सह (उसके साथ)।छात्राः अभ्यासपुस्तिकायां लिखन्ति।तृतीया- तेन, ताभ्याम्, तैः।

9. पुनरावृत्ति / मूल्याङ्कन प्रश्नाः:

  1. ‘तद्’ शब्दस्य पुँल्लिङ्गे प्रथमा-बहुवचने किं रूपं भवति?
  2. ‘सः बालकः’ अत्र ‘सः’ इत्यस्य कः अर्थः?
  3. ‘तान्’ इति पदे का विभक्तिः अस्ति?

10. गृहकार्यम् (Homework):

‘तद्’ शब्दस्य पुँल्लिङ्गे प्रथमा तः सप्तमी-विभक्ति-पर्यन्तं रूपाणि लिखत।

पाठ योजना क्रमांक – 12

दिनांक: ………………..
कक्षा: 6
कालांश: ………………..
विषय: संस्कृत
उपविषय: व्याकरणम्
प्रकरण: प्रश्नवाचक सर्वनाम (किम् शब्दः – पुँल्लिङ्ग)
समय: 35-40 मिनट

1. सामान्य उद्देश्यानि:

  1. छात्रेषु संस्कृतेन प्रश्ननिर्माणस्य कौशलविकासः।
  2. जिज्ञासा-वृत्तेः विकासः।

2. विशिष्ट उद्देश्यानि:

उद्देश्यआपेक्षित व्यवहारगत परिवर्तन
ज्ञानात्मकम्छात्राः ‘किम्’ (कौन/क्या) शब्दस्य पुँल्लिङ्गे रूपाणां (कः, कौ, के) प्रत्यास्मरणं करिष्यन्ति।
अवबोधात्मकम्छात्राः ‘सः बालकः’ इत्यस्य स्थाने ‘कः बालकः?’ इति प्रश्ननिर्माणं ज्ञास्यन्ति।
अनुप्रयोगात्मकम्छात्राः साधारणवाक्यानां प्रश्ने परिवर्तनं कर्तुं शक्ष्यन्ति।

3. शिक्षण सहायक सामग्री:

‘किम्’ शब्दरूपाणां चार्ट-पत्रम्, प्रश्नचिह्नस्य (?) कार्डम्, श्यामपट्टः।

4. शिक्षण विधि/प्रविधि:

प्रश्नोत्तर-प्रविधिः, प्रदर्शनविधिः।

5. पूर्वज्ञानम्:

छात्राः ‘तद्’ (सः, तौ, ते) सर्वनामशब्दं जानन्ति।

6. प्रस्तावना प्रश्नाः:

क्र.सं.छात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रिया
1.(छात्रं दर्शयित्वा) सः कः अस्ति?सः छात्रः अस्ति।
2.‘सः छात्रः अस्ति।’ इदं वाक्यं साधारणं वा प्रश्नवाचकम्?साधारणम्।
3.यदि वयं प्रश्नं पृच्छामः “वह कौन है?” तर्हि संस्कृते कथं वदामः?(समस्यात्मकः / कः?)

7. उद्देश्य कथनम्:

“भोः छात्राः! प्रश्ननिर्माणार्थं ‘किम्’ सर्वनामशब्दस्य प्रयोगः भवति। अद्य वयं ‘किम्’ शब्दस्य पुँल्लिङ्गे रूपाणि तथा प्रश्ननिर्माणं पठिष्यामः।”

8. प्रस्तुतीकरणम्:

शिक्षण बिन्दुःछात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रियाश्यामपट्ट सारः
प्रथमा विभक्तिः (कः)कथनम्: ‘किम्’ शब्दस्य पुँल्लिङ्गे प्रथमा विभक्तिः- कः (कौन-एक), कौ (कौन-दो), के (कौन-सब)। यथा- सः कः? (वह कौन है)।छात्राः कः, कौ, के इति पठन्ति।प्रथमा- कः, कौ, के?
(सः कः? ते के?)
द्वितीया विभक्तिः (कम्)कथनम्: द्वितीया विभक्तिः- कम् (किसको), कौ, कान् (किन सबको)। यथा- त्वं कम् पश्यसि? (तुम किसको देखते हो)।छात्राः अर्थं बुध्यन्ते।द्वितीया- कम्, कौ, कान्?
तृतीया विभक्तिः (केन)कथनम्: तृतीया विभक्तिः- केन (किसके द्वारा), काभ्याम्, कैः। यथा- रामः केन लिखति? (राम किससे लिखता है)।छात्राः प्रश्ननिर्माणं कुर्वन्ति।तृतीया- केन, काभ्याम्, कैः?

9. पुनरावृत्ति / मूल्याङ्कन प्रश्नाः:

  1. ‘कः’ इति शब्दस्य कः अर्थः?
  2. बहुवचने प्रश्ननिर्माणार्थं किं पदं प्रयुज्यते (कः / के)?
  3. ‘रामः कलमेन लिखति।’ अत्र ‘कलमेन’ स्थाने प्रश्नवाचकपदं योजयत। (केन)

10. गृहकार्यम् (Homework):

‘किम्’ शब्दस्य पुँल्लिङ्गे प्रथमा तः तृतीया-विभक्ति-पर्यन्तं रूपाणि लिखत।

पाठ योजना क्रमांक – 13

दिनांक: ………………..
कक्षा: 7
कालांश: ………………..
विषय: संस्कृत
उपविषय: पद्यम् (श्लोकः)
प्रकरण: सुभाषितानि (१) – उद्यमेन हि सिध्यन्ति…
समय: 35-40 मिनट

1. सामान्य उद्देश्यानि:

  1. छात्रेषु संस्कृत-पद्यं प्रति रुचि-उत्पादनम्।
  2. छात्रेषु सस्वरवाचनस्य क्षमताविकासः तथा नैतिकमूल्यानां विकासः।

2. विशिष्ट उद्देश्यानि:

उद्देश्यआपेक्षित व्यवहारगत परिवर्तन
ज्ञानात्मकम्छात्राः श्लोके प्रयुक्तकठिनशब्दानां (उद्यमेन, सिध्यन्ति, मृगः) अर्थं ज्ञास्यन्ति।
अवबोधात्मकम्छात्राः श्लोकस्य भावार्थं (परिश्रमस्य महत्त्वम्) अवगन्तुं शक्ष्यन्ति।
अनुप्रयोगात्मकम्छात्राः स्वजीवने परिश्रमस्य महत्त्वं स्वीकर्तुं शक्ष्यन्ति।

3. शिक्षण सहायक सामग्री:

श्लोक-लिखितं चार्ट-पत्रम्, सिंहस्य तथा मृगस्य चित्रम्, श्यामपट्टः।

4. शिक्षण विधि/प्रविधि:

सस्वर-वाचनविधिः, अन्वय-विधिः, व्याख्याविधिः।

5. पूर्वज्ञानम्:

छात्राः पशोः (सिंहस्य) स्वभावं जानन्ति तथा ‘परिश्रम’ इति शब्दस्य अर्थं जानन्ति।

6. प्रस्तावना प्रश्नाः:

क्र.सं.छात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रिया
1.पशूनां राजा कः अस्ति?सिंहः।
2.किं सिंहस्य मुखे भोजनं स्वयमेव प्रविशति?न, तस्मै शिकारः करणीयः भवति।
3.अतः सफलता प्राप्तुं किम् आवश्यकम्?परिश्रमः (मेहनत)।
4.परिश्रमस्य महत्त्वं वर्णयन्तं संस्कृतश्लोकं श्रावयन्तु?(समस्यात्मकः)

7. उद्देश्य कथनम्:

“भोः छात्राः! अद्य वयं परिश्रमस्य महत्त्वं बोधयन्तं श्लोकम् ‘उद्यमेन हि सिध्यन्ति’ इत्यस्य सस्वरवाचनम् अर्थज्ञानं च करिष्यामः।”

8. प्रस्तुतीकरणम्:

शिक्षण बिन्दुःछात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रियाश्यामपट्ट सारः
आदर्शवाचनम्छात्राध्यापकः सस्वरं श्लोकं पठति- “उद्यमेन हि सिध्यन्ति कार्याणि न मनोरथैः। न हि सुप्तस्य सिंहस्य प्रविशन्ति मुखे मृगाः॥”छात्राः ध्यानेन शृण्वन्ति।श्लोकः- उद्यमेन हि सिध्यन्ति…
काठिन्य-निवारणम्कठिनशब्दानाम् अर्थः- उद्यमेन = परिश्रमेण, सिध्यन्ति = सफलानि भवन्ति, मनोरथैः = इच्छामात्रेण, सुप्तस्य = सोये हुए के, मृगाः = पशु।छात्राः अर्थं अभ्यासपुस्तिकायां लिखन्ति।उद्यमेन = परिश्रम से।
सिध्यन्ति = पूरे होते हैं।
अन्वयः व भावार्थःभावार्थः: कार्याणि परिश्रमेण एव पूर्णानि भवन्ति, केवलम् इच्छाकरणेन न। यथा सुप्तस्य सिंहस्य मुखे पशवः स्वयमेव न प्रविशन्ति, तस्मै अपि प्रयासः करणीयः भवति।छात्राः श्लोकस्य अर्थं बुध्यन्ते।भावार्थः- परिश्रम के बिना सफलता नहीं मिलती।

9. पुनरावृत्ति / मूल्याङ्कन प्रश्नाः:

  1. कार्याणि केन सिध्यन्ति? (उद्यमेन)
  2. कस्य मुखे मृगाः न प्रविशन्ति? (सुप्तस्य सिंहस्य)
  3. ‘उद्यमः’ इत्यस्य कः अर्थः अस्ति? (परिश्रमः)

10. गृहकार्यम् (Homework):

श्लोकं सस्वरं कण्ठस्थं कुरुत तथा अस्य हिन्दी-अर्थं स्वपुस्तिकायां लिखत।

पाठ योजना क्रमांक – 14

दिनांक: ………………..
कक्षा: 7
कालांश: ………………..
विषय: संस्कृत
उपविषय: पद्यम् (श्लोकः)
प्रकरण: सुभाषितानि (२) – विद्या ददाति विनयम्…
समय: 35-40 मिनट

1. सामान्य उद्देश्यानि:

  1. छात्रेषु विद्यायाः महत्त्वस्य ज्ञानप्रदानम्।
  2. संस्कृतकाव्येषु निहित-संस्काराणां विकासः।

2. विशिष्ट उद्देश्यानि:

उद्देश्यआपेक्षित व्यवहारगत परिवर्तन
ज्ञानात्मकम्छात्राः श्लोके प्रयुक्तपदानां (विनयम्, पात्रताम्, धनम्) अर्थं ज्ञास्यन्ति।
अवबोधात्मकम्छात्राः विद्यायाः फलप्राप्तेः क्रमं (विद्या → विनय → योग्यता) अवगन्तुं शक्ष्यन्ति।
अनुप्रयोगात्मकम्छात्राः विद्याभ्यासेन सह विन्रमस्वभावं धारयितुं प्रेरिताः भविष्यन्ति।

3. शिक्षण सहायक सामग्री:

श्लोक-लिखितं चार्ट-पत्रम्, विद्यायाः महत्त्वं दर्शयत् चित्रम्, श्यामपट्टः।

4. शिक्षण विधि/प्रविधि:

सस्वर-वाचनविधिः, अन्वय-विधिः, प्रश्नोत्तर-प्रविधिः।

5. पूर्वज्ञानम्:

छात्राः विद्यालयं किमर्थम् आगच्छन्ति तथा विद्यायाः सामान्यमहत्त्वं जानन्ति।

6. प्रस्तावना प्रश्नाः:

क्र.सं.छात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रिया
1.वयं ज्ञानं प्राप्तुं कुत्र गच्छामः?विद्यालयम्।
2.ज्ञानेन वयं किं प्राप्नुमः?विद्याम्।
3.विद्यया अस्माकं स्वभावे कः गुणः आगच्छति?नम्रता / शिष्टता।
4.विद्यायाः महिमानं वर्णयन्तं श्लोकं वदन्तु?(समस्यात्मकः)

7. उद्देश्य कथनम्:

“भोः छात्राः! अद्य वयं विद्यायाः महत्त्वं बोधयन्तं प्रसिद्धं श्लोकम् ‘विद्या ददाति विनयम्’ इत्यस्य अध्ययनं करिष्यामः।”

8. प्रस्तुतीकरणम्:

शिक्षण बिन्दुःछात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रियाश्यामपट्ट सारः
आदर्शवाचनम्छात्राध्यापकः सस्वरं पठति- “विद्या ददाति विनयम्, विनयाद् याति पात्रताम्। पात्रत्वात् धनमाप्नोति, धनात् धर्मं ततः सुखम्॥”छात्राः ध्यानेन शृण्वन्ति तथा अनुवाचनं कुर्वन्ति।श्लोकः- विद्या ददाति विनयम्…
पदच्छेदः व अर्थःकठिनशब्दाः- विनयम् = नम्रता, याति = प्राप्त करता है, पात्रताम् = योग्यता, आप्नोति = प्राप्त करता है।छात्राः शब्दार्थान् लिखन्ति।विनयम् = नम्रता
पात्रताम् = योग्यता
भावार्थःभावार्थः: विद्या (ज्ञान) मनुष्य को नम्रता देती है। नम्रता से योग्यता आती है। योग्यता से धन प्राप्त होता है। धन से धर्म (सत्कार्य) होता है और धर्म से ही वास्तविक सुख मिलता है।छात्राः विद्यायाः फल-क्रमं बुध्यन्ते।विद्या → विनय → योग्यता → धन → धर्म → सुख।

9. पुनरावृत्ति / मूल्याङ्कन प्रश्नाः:

  1. विद्या किं ददाति? (विनयम्)
  2. विनयात् किम् याति (प्राप्त होता है)? (पात्रताम्)
  3. पात्रत्वात् किं प्राप्नोति? (धनम्)

10. गृहकार्यम् (Homework):

अस्य श्लोकस्य भावार्थं स्वशब्देषु लिखत तथा कण्ठस्थं कुरुत।

पाठ योजना क्रमांक – 15

दिनांक: ………………..
कक्षा: 6
कालांश: ………………..
विषय: संस्कृत
उपविषय: गद्यम् (कथा)
प्रकरण: चतुरः काकः (प्यासा कौवा)
समय: 35-40 मिनट

1. सामान्य उद्देश्यानि:

  1. छात्रेषु संस्कृत-गद्यं प्रति रुचि-उत्पादनम्।
  2. कथामाध्यमेन नैतिक-शिक्षाप्रदानम्।

2. विशिष्ट उद्देश्यानि:

उद्देश्यआपेक्षित व्यवहारगत परिवर्तन
ज्ञानात्मकम्छात्राः कथायाः पात्राणि (काकः, घटः, पाषाणखण्डाः) ज्ञास्यन्ति।
अवबोधात्मकम्छात्राः कथायाः मूलभावं (बुद्ध्या कार्यसिद्धिः) अवगन्तुं शक्ष्यन्ति।
अनुप्रयोगात्मकम्छात्राः सरलसंस्कृतवाक्येषु कथां वक्तुं प्रयासं करिष्यन्ति।

3. शिक्षण सहायक सामग्री:

काकस्य, घटस्य तथा पाषाणखण्डानां चित्रम्, श्यामपट्टः।

4. शिक्षण विधि/प्रविधि:

कथा-कथन विधिः, अनुवाद-विधिः, चित्र-प्रदर्शनम्।

5. पूर्वज्ञानम्:

छात्राः ‘प्यासा कौवा’ इत्यस्य कथां हिन्दीभाषायां जानन्ति।

6. प्रस्तावना प्रश्नाः:

क्र.सं.छात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रिया
1.कृष्णवर्णस्य पक्षी कः भवति यः ‘काँव-काँव’ करोति?कौवा (काकः)।
2.यदा पिपासा (प्यास) बाधते तदा वयं किं पिबामः?जलम्।
3.घटे अल्पं जलं दृष्ट्वा पिपासितः काकः किं अकरोत्?पाषाणखण्डान् (कंकड़) अक्षिप्त्।
4.एतां कथां संस्कृते कथं वदन्ति?(समस्यात्मकः)

7. उद्देश्य कथनम्:

“भोः छात्राः! अद्य वयं ‘चतुरः काकः’ इति कथां संस्कृतभाषायां पठिष्यामः।”

8. प्रस्तुतीकरणम्:

शिक्षण बिन्दुःछात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रियाश्यामपट्ट सारः
कथायाः प्रारम्भःछात्राध्यापकः पठति- “एकदा एकः काकः पिपासितः आसीत्। सः जलार्थम् इतस्ततः अभ्रमत्। परन्तु कुत्रचिद् जलं न प्राप्नोत्।”छात्राः शृण्वन्ति, अर्थं च बुध्यन्ते।पिपासितः काकः = प्यासा कौवा।
इतस्ततः = इधर-उधर।
उपायः (घटे पाषाणखण्डाः)“अन्ते सः एकं घटम् अपश्यत्। घटे अल्पं जलम् आसीत्। सः पाषाणखण्डान् (कंकड़) घटे अक्षिपत् (डाला)।”छात्राः चित्राणि पश्यन्ति, कठिनशब्दान् लिखन्ति।घटः = घड़ा。
पाषाणखण्डान् = कंकड़।
परिणामः“जलम् उपरि आगतम्। काकः जलं पीत्वा सन्तुष्टः अभवत्। बुद्धिप्रयत्नेन कार्यं सिद्धं भवति।”छात्राः कथायाः शिक्षाम् अवगच्छन्ति।शिक्षा- बुद्ध्या सर्वं साध्यते।

9. पुनरावृत्ति / मूल्याङ्कन प्रश्नाः:

  1. काकः कीदृशः आसीत्? (पिपासितः)
  2. काकः घटे कानि अक्षिपत्? (पाषाणखण्डान्)
  3. जलम् कुत्र आगतम्? (उपरि)

10. गृहकार्यम् (Homework):

‘चतुरः काकः’ कथायाः पञ्च सरलवाक्यानि संस्कृते लिखत।

पाठ योजना क्रमांक – 16

दिनांक: ………………..
कक्षा: 8
कालांश: ………………..
विषय: संस्कृत
उपविषय: गद्यम् (कथा)
प्रकरण: बुद्धिर्यस्य बलं तस्य (चतुरः शशकः)
समय: 35-40 मिनट

1. सामान्य उद्देश्यानि:

  1. छात्रेषु संस्कृत-कथा-श्रवणे पठन-कौशलस्य च विकासः।
  2. शारीरिकबलापेक्षया बुद्धिबलस्य महत्त्वप्रतिपादनम्।

2. विशिष्ट उद्देश्यानि:

उद्देश्यआपेक्षित व्यवहारगत परिवर्तन
ज्ञानात्मकम्छात्राः सिंहस्य तथा शशकस्य (खरगोश) कथां ज्ञास्यन्ति।
अवबोधात्मकम्छात्राः ‘बुद्धिर्यस्य बलं तस्य’ (जिसकी बुद्धि, उसी का बल) इति सूक्तेः अर्थम् अवगन्तुं शक्ष्यन्ति।
अनुप्रयोगात्मकम्छात्राः सङ्कटकाले बुद्धेः प्रयोगं कर्तुं प्रेरिताः भविष्यन्ति।

3. शिक्षण सहायक सामग्री:

कूपे (कुएँ में) स्वप्रतिबिम्बं पश्यतः सिंहस्य चित्रम्, श्यामपट्टः।

4. शिक्षण विधि/प्रविधि:

कथावाचन-विधिः, अभिनय-विधिः, अनुवाद-विधिः।

5. पूर्वज्ञानम्:

छात्राः पञ्चतन्त्रस्य कथाः तथा सिंह-खरगोशस्य कथां मातृभाषायां जानन्ति।

6. प्रस्तावना प्रश्नाः:

क्र.सं.छात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रिया
1.वने सर्वेषां पशूनां राजा कः भवति?सिंहः।
2.सिंहः किं करोति?पशून् मारयित्वा खादति।
3.लघुः शशकः (खरगोश) सिंहं कथं मारयति?स्वबुद्ध्या (कुएँ में गिराकर)।
4.एतां कथां संस्कृतभाषायां वयं कथं पठिष्यामः?(समस्यात्मकः)

7. उद्देश्य कथनम्:

“भोः छात्राः! अद्य वयं पञ्चतन्त्रस्य प्रसिद्धां कथाम् ‘बुद्धिर्यस्य बलं तस्य’ (यस्यास्ति बुद्धिः स एव बलवान्) इति पठिष्यामः।”

8. प्रस्तुतीकरणम्:

शिक्षण बिन्दुःछात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रियाश्यामपट्ट सारः
सिंहस्य अत्याचारःछात्राध्यापकः कथां पठति- कस्मिंश्चित् वने ‘भासुरकः’ नाम सिंहः वसति स्म। सः प्रतिदिनं बहून् पशून् मारयति स्म। एकस्मिन् दिने शशकस्य (खरगोशस्य) वारः आगतः।छात्राः ध्यानपूर्वकं शृण्वन्ति।भासुरकः = सिंहस्य नाम।
शशकः = खरगोश।
शशकस्य युक्तिःशशकः विलम्बेन सिंहस्य समीपम् अगच्छत्। सः अकथयत्- “राजन्! मार्गे एकः अन्यः सिंहः मिलितः।” क्रुद्धः भासुरकः अन्यं सिंहं हन्तुम् एकस्य कूपस्य (कुएँ के) समीपम् आगतः।छात्राः शशकस्य चतुरताम् अवगच्छन्ति।कूपः = कुआँ।
क्रुद्धः = क्रोधित।
सिंहस्य विनाशःसिंहेन कूपस्य जले स्वप्रतिबिम्बं दृष्टम्। सः तं ‘अन्यः सिंहः’ मत्वा गर्जनं कृत्वा जले अकुर्दत् (कूद गया) जले मग्नः च।छात्राः कथायाः शिक्षाम् गृह्णन्ति।प्रतिबिम्बम् = परछाईं।
शिक्षा- बुद्धिर्यस्य बलं तस्य।

9. पुनरावृत्ति / मूल्याङ्कन प्रश्नाः:

  1. सिंहस्य नाम किम् आसीत्? (भासुरकः)
  2. शशकः सिंहं कुत्र अनयत्? (कूपस्य समीपम्)
  3. कूपस्य जले सिंहः किं दृष्टवान्? (स्वप्रतिबिम्बम्)

10. गृहकार्यम् (Homework):

‘बुद्धिर्यस्य बलं तस्य’ इति कथायाः सारं हिन्दीभाषायां लिखत।

पाठ योजना क्रमांक – 17

दिनांक: ………………..
कक्षा: 8
कालांश: ………………..
विषय: संस्कृत
उपविषय: व्याकरणम्
प्रकरण: कारक-परिचयः (प्रथमा व द्वितीया विभक्तिः)
समय: 35-40 मिनट

1. सामान्य उद्देश्यानि:

  1. छात्रेषु संस्कृतवाक्य-निर्माणस्य नियमानां ज्ञानप्रदानम्।
  2. विभक्तीनां सम्यक् प्रयोगस्य क्षमताविकासः।

2. विशिष्ट उद्देश्यानि:

उद्देश्यआपेक्षित व्यवहारगत परिवर्तन
ज्ञानात्मकम्छात्राः ‘कारक’ शब्दस्य परिभाषां प्रत्यास्मरणं करिष्यन्ति।
अवबोधात्मकम्छात्राः कर्ता (प्रथमा) तथा कर्म (द्वितीया) कारकयोः भेदं ज्ञास्यन्ति।
अनुप्रयोगात्मकम्छात्राः ‘रामः पुस्तकं पठति’ अत्र कर्तृपदं कर्मपदं च चिह्नीकर्तुं शक्ष्यन्ति।

3. शिक्षण सहायक सामग्री:

कारकानां चिह्नानां (ने, को, से) चार्ट-पत्रम्, श्यामपट्टः, सुधाखण्डः।

4. शिक्षण विधि/प्रविधि:

आगमन-निगमन विधिः, विश्लेषणविधिः।

5. पूर्वज्ञानम्:

छात्राः हिन्दीव्याकरणे ‘कर्ता ने, कर्म को’ इति कारक-चिह्नानि जानन्ति।

6. प्रस्तावना प्रश्नाः:

क्र.सं.छात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रिया
1.‘बालक पुस्तक पढ़ता है।’ अत्र कार्यं (पढ़ना) कः करोति?बालक।
2.यः कार्यं करोति तं व्याकरणे किं कथ्यते?कर्ता।
3.बालक किं पठति?पुस्तक (कर्म)।
4.कर्ता, कर्म इत्यादीन् संस्कृते किं कथ्यते तथा तेषु का विभक्तिः भवति?(समस्यात्मकः / कारक)

7. उद्देश्य कथनम्:

“भोः छात्राः! क्रियायाः साक्षात् सम्बन्धः येन सह भवति, तानि ‘कारकाणि’ इत्युच्यन्ते। अद्य वयं कर्ता (प्रथमा) तथा कर्म (द्वितीया) कारकस्य अध्ययनं करिष्यामः।”

8. प्रस्तुतीकरणम्:

शिक्षण बिन्दुःछात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रियाश्यामपट्ट सारः
कारक-परिचयःकथनम्: “क्रियान्वयित्वं कारकत्वम्।” अर्थात् वाक्ये क्रियायाः जनको यः भवति तत् कारकम्। संस्कृते षट् कारकाणि सन्ति।छात्राः परिभाषां लिखन्ति।कारकम्- क्रिया से सीधा सम्बन्ध।
कर्तृ कारक (प्रथमा)कथनम्: यः क्रियाम् स्वतन्त्ररूपेण करोति सः कर्ता भवति। कर्तरि ‘प्रथमा विभक्तिः’ भवति। यथा- रामः खादति। (रामः = कर्ता)।छात्राः कर्ता चिह्न्वन्ति।कर्ता (ने) – प्रथमा विभक्तिः।
(रामः गच्छति)
कर्म कारक (द्वितीया)कथनम्: कर्ता स्वक्रियया यत् सर्वाधिकम् इच्छति तत् कर्म भवति। कर्मणि ‘द्वितीया विभक्तिः’ भवति। यथा- रामः ग्रामं गच्छति। (ग्रामं = कर्म)।छात्राः कर्म चिह्न्वन्ति।कर्म (को) – द्वितीया विभक्तिः।
(सः पुस्तकं पठति)

9. पुनरावृत्ति / मूल्याङ्कन प्रश्नाः:

  1. कर्तृकारके का विभक्तिः भवति? (प्रथमा)
  2. ‘छात्रः श्लोकं स्मरति।’ अस्मिन् वाक्ये कर्मपदं किम् अस्ति? (श्लोकम्)
  3. संस्कृते कति कारकाणि मण्यन्ते? (षट् / 6)

10. गृहकार्यम् (Homework):

पञ्च वाक्यानि रचयित्वा तेषु कर्ता तथा कर्मपदानि रेखाङ्कितानि कुरुत।

पाठ योजना क्रमांक – 18

दिनांक: ………………..
कक्षा: 8
कालांश: ………………..
विषय: संस्कृत
उपविषय: व्याकरणम्
प्रकरण: सरल-वाक्य-अनुवादः (हिन्दी तः संस्कृतम्)
समय: 35-40 मिनट

1. सामान्य उद्देश्यानि:

  1. छात्रेषु संस्कृतभाषया वाक्य-रचनायाः कौशलविकासः।
  2. व्याकरणनियमानां व्यावहारिक-प्रयोगः।

2. विशिष्ट उद्देश्यानि:

उद्देश्यआपेक्षित व्यवहारगत परिवर्तन
ज्ञानात्मकम्छात्राः पुरुष-वचन-अनुसारं क्रियायाः प्रयोगं प्रत्यास्मरणं करिष्यन्ति।
अवबोधात्मकम्छात्राः कर्तानुसारं धातोः रूपं (सः पठति, अहं पठामि) अवगन्तुं शक्ष्यन्ति।
अनुप्रयोगात्मकम्छात्राः हिन्दीवाक्यानां शुद्ध-संस्कृते अनुवादं कर्तुं शक्ष्यन्ति।

3. शिक्षण सहायक सामग्री:

कर्ता-क्रिया मेलन-चार्टः (सः-ति, त्वं-सि, अहं-मि), श्यामपट्टः, सुधाखण्डः।

4. शिक्षण विधि/प्रविधि:

अनुवाद-विधिः, अभ्यास-विधिः।

5. पूर्वज्ञानम्:

छात्राः लट् लकारस्य रूपाणि तथा सर्वनामशब्दान् (सः, त्वम्, अहम्) जानन्ति।

6. प्रस्तावना प्रश्नाः:

क्र.सं.छात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रिया
1.‘सः’ इत्यस्य हिन्दी-अर्थः कः?वह।
2.‘पठति’ इत्यस्य अर्थः कः?पढ़ता है।
3.यदि वयं ‘वह पढ़ता है’ इति वदामः तर्हि संस्कृते किं भविष्यति?सः पठति।
4.‘मैं विद्यालय जाता हूँ’ अस्य संस्कृते अनुवादं कथं कुर्मः?(समस्यात्मकः / अहं विद्यालयं गच्छामि)

7. उद्देश्य कथनम्:

“भोः छात्राः! अद्य वयं लट्-लकारस्य (वर्तमानकालस्य) साहाय्येन हिन्दी-वाक्यानां संस्कृतभाषायाम् अनुवादं कर्तुम् अभ्यासं करिष्यामः।”

8. प्रस्तुतीकरणम्:

शिक्षण बिन्दुःछात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रियाश्यामपट्ट सारः
अनुवादस्य नियमःकथनम्: वाक्ये कर्ता यस्य पुरुषस्य वचनास्य च भवति, क्रिया अपि तस्यैव पुरुषस्य वचनस्य च भवति। (सः + प्रथमपु. एकवचन)।छात्राः नियमं ध्यानेन शृण्वन्ति।नियमः- कर्ता अनुसारं क्रिया।
प्रथमपुरुष-अनुवादःवाक्यम्: “वह खाता है।” कर्ता = सः। क्रिया = खादति। → सः खादति।
“वे दो लिखते हैं।” → तौ लिखतः।
छात्राः प्रथमपुरुषस्य अभ्यासं कुर्वन्ति।वह खाता है = सः खादति।
राम पढ़ता है = रामः पठति।
मध्यम व उत्तम पुरुष-अनुवादःवाक्यम्: “तुम खेलते हो।” → त्वं क्रीडसि (मध्यमपु.)।
“मैं पत्र लिखता हूँ।” → अहं पत्रं लिखामि (उत्तमपु.)।
छात्राः स्वयं वाक्यनिर्माणं कुर्वन्ति।तुम जाते हो = त्वं गच्छसि।
मैं पढ़ता हूँ = अहं पठामि।

9. पुनरावृत्ति / मूल्याङ्कन प्रश्नाः:

  1. ‘तुम दोनों पढ़ते हो’ अस्य संस्कृते अनुवादं कुरुत। (युवां पठथः)
  2. ‘अहं गच्छति’ इति वाक्यं शुद्धं वा अशुद्धम्? (अशुद्धम् – अहं गच्छामि)
  3. ‘वे सब खेलते हैं’ इत्यस्य अनुवादं वदन्तु। (ते क्रीडन्ति)

10. गृहकार्यम् (Homework):

अधोलिखित-वाक्यानां संस्कृते अनुवादं कुरुत: १. बालक दौड़ता है। २. तुम सब लिखते हो। ३. हम दोनों हँसते हैं।

गतिविधि क्रमांक-12: द्वितीय ब्लॉक शिक्षण अभ्यास

कक्षा 9-10 के लिए 12 पाठ योजनाएं (Lesson Plans 19 to 30)

पाठ योजना क्रमांक – 19

दिनांक: ………………..
कक्षा: 9
कालांश: ………………..
विषय: संस्कृत
उपविषय: पद्यम् (गीतिः)
प्रकरण: भारतीवसन्तगीतिः (जय सुरभारति)
समय: 35-40 मिनट

1. सामान्य उद्देश्यानि:

  1. छात्रेषु संस्कृत-गीतिकाव्यान् प्रति अनुराग-उत्पादनम्।
  2. छात्रेषु सस्वरवाचनस्य सौन्दर्यानुभूतेः च विकासः।

2. विशिष्ट उद्देश्यानि:

उद्देश्यआपेक्षित व्यवहारगत परिवर्तन
ज्ञानात्मकम्छात्राः गीते प्रयुक्तशब्दानां (निनादय, नवीनाम्, वीणाम्, वाणी) अर्थं ज्ञास्यन्ति।
अवबोधात्मकम्छात्राः मातासरस्वत्याः वन्दनायाः भावं अवगन्तुं शक्ष्यन्ति।
अनुप्रयोगात्मकम्छात्राः गीतस्य सस्वरवाचनं (लयात्मकरीत्या) कर्तुं शक्ष्यन्ति।

3. शिक्षण सहायक सामग्री:

वीणावादिन्याः (सरस्वत्याः) चित्रम्, गीतस्य श्लोक-लिखितं चार्ट-पत्रम्, श्यामपट्टः।

4. शिक्षण विधि/प्रविधि:

सस्वर-गायनविधिः, अन्वय-विधिः, अर्थ-बोधनविधिः।

5. पूर्वज्ञानम्:

छात्राः ज्ञानस्य देवी मातासरस्वती अस्ति इति जानन्ति तथा विद्यालयस्य प्रार्थनां गायन्ति।

6. प्रस्तावना प्रश्नाः:

क्र.सं.छात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रिया
1.विद्यायाः देवी का कथ्यते?माता सरस्वती।
2.सरस्वत्याः हस्ते किं वाद्ययन्त्रं भवति?वीणा।
3.सरस्वतीवन्दनायां वयं तां किं कर्तुं प्रार्थयामः?ज्ञानप्रदानाय / वीणावादनाय।
4.‘निनादय नवीनामये वाणि वीणाम्’ अस्य गीतस्य भावार्थः कः?(समस्यात्मकः)

7. उद्देश्य कथनम्:

“भोः छात्राः! अद्य वयं पण्डित-जानकीवल्लभ-शास्त्रिणा विरचितं ‘भारतीवसन्तगीतिः’ (सरस्वतीवन्दना) इति गीतस्य सस्वरवाचनम् अर्थज्ञानं च करिष्यामः।”

8. प्रस्तुतीकरणम्:

शिक्षण बिन्दुःछात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रियाश्यामपट्ट सारः
आदर्शवाचनम्छात्राध्यापकः लयात्मकरीत्या गायति- “निनादय नवीनामये वाणि! वीणाम्। मृदुं गाय गीतिं ललितनीतिलीनाम्॥”छात्राः श्रुत्वा मुग्धाः भवन्ति।गीतम्- निनादय नवीनाम्…
अनुवाचनं व काठिन्य-निवारणम्कठिनशब्दाः: अये वाणि = हे सरस्वती!, निनादय = बजाओ, नवीनाम् = नई, वीणाम् = वीणा को, मृदुम् = मधुर, ललितनीतिलीनाम् = सुन्दर नीतियों से युक्त।छात्राः लयेन अनुवाचनं कुर्वन्ति तथा अर्थं लिखन्ति।वाणि = हे सरस्वती!
निनादय = बजाओ।
भावार्थःभावार्थः: हे ज्ञान की देवी सरस्वती! आप अपनी नूतन वीणा को बजाओ तथा सुन्दर नीतियों से युक्त मधुर गीत का गान करो। (वसन्ते सर्वत्र नवीनता भवति)।छात्राः गीतस्य भावार्थं बुध्यन्ते।भावार्थः- हे देवी! नवीन वीणा बजाओ और मधुर गीत गाओ।

9. पुनरावृत्ति / मूल्याङ्कन प्रश्नाः:

  1. कविः कां सम्बोधयति? (वाणीम् / सरस्वतीम्)
  2. कविः वाणीं कां वादयितुं प्रार्थयति? (नवीनां वीणाम्)
  3. गीतिं कीदृशीं गातुं कथयति? (मृदुं ललितनीतिलीनाम्)

10. गृहकार्यम् (Homework):

‘भारतीवसन्तगीतिः’ इत्यस्य प्रथमपद्यं कण्ठस्थं कृत्वा तस्य हिन्दीभावार्थं लिखत।

पाठ योजना क्रमांक – 20

दिनांक: ………………..
कक्षा: 9
कालांश: ………………..
विषय: संस्कृत
उपविषय: गद्यम् (कथा)
प्रकरण: स्वर्णकाकः (सोने का कौवा)
समय: 35-40 मिनट

1. सामान्य उद्देश्यानि:

  1. छात्रेषु संस्कृत-कथा-साहित्यं प्रति रुचि-उत्पादनम्।
  2. लोभस्य दुष्परिणामानां ज्ञानप्रदानम्।

2. विशिष्ट उद्देश्यानि:

उद्देश्यआपेक्षित व्यवहारगत परिवर्तन
ज्ञानात्मकम्छात्राः कथायाः पात्राणि (निर्धना वृद्धा, बालिका, स्वर्णकाकः) ज्ञास्यन्ति।
अवबोधात्मकम्छात्राः कथायाः घटनाचक्रं तथा तण्डुलान् खादन्तं काकम् अवगन्तुं शक्ष्यन्ति।
अनुप्रयोगात्मकम्छात्राः लोभं न कर्तुं प्रेरिताः भविष्यन्ति।

3. शिक्षण सहायक सामग्री:

स्वर्णपक्षस्य काकस्य चित्रम्, एका पेटिका (सन्दूक), श्यामपट्टः।

4. शिक्षण विधि/प्रविधि:

कथावाचन-विधिः, अनुवाद-विधिः।

5. पूर्वज्ञानम्:

छात्राः काकं पक्षिणं जानन्ति तथा ‘लोभः पापस्य कारणम्’ इति सूक्तिं श्रुतवन्तः सन्ति।

6. प्रस्तावना प्रश्नाः:

क्र.सं.छात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रिया
1.काकस्य वर्णः कीदृशः भवति?कृष्णः (काला)।
2.सुवर्णस्य (सोने का) वर्णः कीदृशः भवति?पीतः (चमकीला)।
3.किं भवद्भिः कदाचित् ‘स्वर्णकाकः’ (सोने का कौवा) दृष्टः अस्ति?न।
4.अद्य वयं कस्यचित् स्वर्णकाकस्य कथाम् पठिष्यामः।(समस्यात्मकः)

7. उद्देश्य कथनम्:

“भोः छात्राः! अद्य वयं श्रीपद्मशास्त्रिणा विरचितं ‘स्वर्णकाकः’ इति आदर्शात्मक-कथां पठिष्यामः यत्र लोभस्य दुष्परिणामः दर्शितः अस्ति।”

8. प्रस्तुतीकरणम्:

शिक्षण बिन्दुःछात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रियाश्यामपट्ट सारः
कथा-प्रारम्भःछात्राध्यापकः गद्यांशं पठति- “पुरा कस्मिंश्चिद् ग्रामे एका निर्धना वृद्धा स्त्री न्यवसत्। तस्याः च एका दुहिता विनम्रा मनोहरा चासीत्।” माता तां तण्डुलान् (चावल) रक्षितुम् आदिष्टवती।छात्राः शृण्वन्ति तथा अर्थम् अवगच्छन्ति।दुहिता = पुत्री।
तण्डुलान् = चावलों को।
स्वर्णकाकस्य आगमनम्अचिरादेव एकः विचित्रः काकः समुड्डीय ताम् उपगच्छत्। तस्य पक्षौ स्वर्णमयौ, चञ्चुः रजतयी (चाँदी की) आसीत्। सः तण्डुलान् खादितुं प्रवृत्तः। बालिका रोदितुम् आरब्धा।छात्राः स्वर्णकाकस्य स्वरूपं बुध्यन्ते।स्वर्णपक्षः = सोने के पंख।
रजतचञ्चुः = चाँदी की चोंच।
काकस्य आश्वासनम्काकः अवदत्- “मा शुचः (शोक मत करो)। सूर्योदयात् प्राक् ग्रामाद् बहिः पिप्पलवृक्षमनु त्वया आगन्तव्यम्। अहं तुभ्यं तण्डुलमूल्यं दास्यामि।”छात्राः काकस्य वचनं लिखन्ति।मा शुचः = शोक मत करो।
मूल्यम् = कीमत/बदला।

9. पुनरावृत्ति / मूल्याङ्कन प्रश्नाः:

  1. वृद्धायाः दुहिता कीदृशी आसीत्? (विनम्रा मनोहरा च)
  2. काकः कान् खादति स्म? (तण्डुलान्)
  3. स्वर्णकाकः बालिकाम् कुत्र आगन्तुं कथितवान्? (पिप्पलवृक्षस्य समीपम्)

10. गृहकार्यम् (Homework):

स्वर्णकाकस्य स्वरूपं कीदृशम् आसीत्? संस्कृतभाषायां एकस्मिन् वाक्ये लिखत।

पाठ योजना क्रमांक – 21

दिनांक: ………………..
कक्षा: 9
कालांश: ………………..
विषय: संस्कृत
उपविषय: नाटकम् (संवादः)
प्रकरण: गोदोहनम् (प्रथमं दृश्यम्)
समय: 35-40 मिनट

1. सामान्य उद्देश्यानि:

  1. छात्रेषु संस्कृत-नाटकस्य संवादानां पठनकौशलविकासः।
  2. हाव-भावसहितं सम्भाषणस्य क्षमता-वर्धनम्।

2. विशिष्ट उद्देश्यानि:

उद्देश्यआपेक्षित व्यवहारगत परिवर्तन
ज्ञानात्मकम्छात्राः नाटकस्य पात्राणि (मल्लिका, चन्दनः) ज्ञास्यन्ति।
अवबोधात्मकम्छात्राः मल्लिकायाः शिवाराधनां तथा मोदक-निर्माणस्य प्रसंगम् अवगन्तुं शक्ष्यन्ति।
अनुप्रयोगात्मकम्छात्राः कक्षायां नाटकस्य अभिनयं (Role Play) कर्तुं शक्ष्यन्ति।

3. शिक्षण सहायक सामग्री:

मोदकानां (लड्डुओं का) चित्रम्, धेनोः चित्रम्, श्यामपट्टः।

4. शिक्षण विधि/प्रविधि:

संवाद-पठन विधिः, अभिनय-विधिः (Role Play)।

5. पूर्वज्ञानम्:

छात्राः गोमातुः (गाय) दुग्धदोहनं जानन्ति तथा मोदकम् (लड्डू) रोचते।

6. प्रस्तावना प्रश्नाः:

क्र.सं.छात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रिया
1.वयं दुग्धं कस्मात् प्राप्नुमः?धेनोः / गोमातुः (गाय से)।
2.दुग्धं निष्कासनस्य क्रियां किं कथ्यते?दोहनम्।
3.गणेशाय किं रोचते?मोदकम् (लड्डू)।
4.अद्य वयं ‘गोदोहनम्’ इति नाम्ना एकं हास्य-नाटकं पठिष्यामः।(समस्यात्मकः)

7. उद्देश्य कथनम्:

“भोः छात्राः! अद्य वयं श्रीकृष्णचन्द्रत्रिपाठि-महोदयेन रचितस्य ‘गोदोहनम्’ इति नाटकस्य प्रथमं दृश्यं पठिष्यामः।”

8. प्रस्तुतीकरणम्:

शिक्षण बिन्दुःछात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रियाश्यामपट्ट सारः
प्रथम-दृश्यस्य प्रारम्भःमल्लिका मोदकानि रचयन्ती मन्दस्वरेण शिवस्तुतिं करोति। तदा तस्याः पतिः ‘चन्दनः’ प्रविशति। सः मोदकानां सुगन्धं प्राप्य प्रसन्नः भवति।द्वौ छात्रौ मल्लिका-चन्दनयोः संवादं पठतः।पात्राणि: मल्लिका, चन्दनः。
मोदकानि = लड्डू।
चन्दनस्य लोभःचन्दनः मोदकं खादितुम् इच्छति। मल्लिका तं वारयति (रोकत है)- “मा स्पृश, एतानि मोदकानि पूजानिमित्तानि सन्ति।”छात्राः हास्य-प्रसंगम् अवगच्छन्ति।मा स्पृश = मत छुओ।
पूजानिमित्तानि = पूजा के लिए।
मल्लिकायाः यात्रा-कथनम्मल्लिका कथयति- “अहं श्वः सखीभिः सह काशीविश्वनाथमन्दिरं गमिष्यामि। तावत् गृहव्यवस्थां धेनोः दुग्धदोहनव्यवस्थां च परिपालय।”छात्राः चन्दनस्य दायित्वं बुध्यन्ते।धेनुः = गाय।
दुग्धदोहनम् = गाय दूहना।

9. पुनरावृत्ति / मूल्याङ्कन प्रश्नाः:

  1. मल्लिका कानि रचयति स्म? (मोदकानि)
  2. मोदकानि किमर्थं रचितानि आसन्? (पूजानिमित्तानि)
  3. मल्लिका कुत्र गन्तुम् इच्छति स्म? (काशीविश्वनाथमन्दिरम्)

10. गृहकार्यम् (Homework):

‘गोदोहनम्’ नाटकस्य प्रथमदृश्यस्य सारांशं स्वमातृभाषायां (हिन्दी) लिखत।

पाठ योजना क्रमांक – 22

दिनांक: ………………..
कक्षा: 9
कालांश: ………………..
विषय: संस्कृत
उपविषय: पद्यम् (श्लोकः)
प्रकरण: सूक्तिमौक्तिकम् (सदाचारस्य महत्त्वम्)
समय: 35-40 मिनट

1. सामान्य उद्देश्यानि:

  1. छात्रेषु संस्कृतसूक्तीनां माध्यमेन सदाचारस्य नैतिकमूल्यानां च विकासः।
  2. छात्रेषु श्लोकानां सस्वरवाचनक्षमतायाः वर्धनम्।

2. विशिष्ट उद्देश्यानि:

उद्देश्यआपेक्षित व्यवहारगत परिवर्तन
ज्ञानात्मकम्छात्राः ‘वृत्तं यत्नेन संरक्षेत्’ इति श्लोकस्य अर्थं प्रत्यास्मरणं करिष्यन्ति।
अवबोधात्मकम्छात्राः ‘वृत्त’ (चरित्र) तथा ‘वित्त’ (धन) मध्यस्थं भेदं ज्ञास्यन्ति।
अनुप्रयोगात्मकम्छात्राः धनस्य अपेक्षया चरित्ररक्षणस्य महत्त्वं स्वजीवने अङ्गीकर्तुं शक्ष्यन्ति।

3. शिक्षण सहायक सामग्री:

सदाचारस्य महिमानं वर्णयत् चार्ट-पत्रम्, श्यामपट्टः।

4. शिक्षण विधि/प्रविधि:

सस्वर-वाचनविधिः, व्याख्याविधिः, प्रश्नोत्तर-प्रविधिः।

5. पूर्वज्ञानम्:

छात्राः ‘चरित्रम्’ किम् अस्ति इति जानन्ति तथा मनुष्यस्य श्रेष्ठता तस्य गुणेन भवति इति मन्यन्ते।

6. प्रस्तावना प्रश्नाः:

क्र.सं.छात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रिया
1.मनुष्यस्य श्रेष्ठं भूषणं (गहना) किम् अस्ति?तस्य गुणाः / चरित्रम्।
2.धनं किं सदा मनुष्यस्य पार्श्वे तिष्ठति?न, धनं तु आगच्छति गच्छति च।
3.यदि कस्यचित् चरित्रं नष्टं भवति तर्हि किं भवति?तस्य सर्वस्वं नष्टं भवति।
4.एतम् आशयं बोधयन्तं श्लोकं वदन्तु?(समस्यात्मकः)

7. उद्देश्य कथनम्:

“भोः छात्राः! अद्य वयं ‘सूक्तिमौक्तिकम्’ पाठस्य अन्तर्गतं मनुस्मृतेः प्रसिद्धं श्लोकम् ‘वृत्तं यत्नेन संरक्षेत्’ इत्यस्य अध्ययनं करिष्यामः।”

8. प्रस्तुतीकरणम्:

शिक्षण बिन्दुःछात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रियाश्यामपट्ट सारः
आदर्शवाचनम्छात्राध्यापकः सस्वरं पठति- “वृत्तं यत्नेन संरक्षेद् वित्तमेति च याति च। अक्षिणो वित्ततः क्षीणो वृत्ततस्तु हतो हतः॥”छात्राः ध्यानेन शृण्वन्ति तथा अनुवाचनं कुर्वन्ति।श्लोकः- वृत्तं यत्नेन…
काठिन्य-निवारणम्कठिनशब्दाः- वृत्तम् = आचरण / चरित्र, वित्तम् = धन, यत्नेन = प्रयत्नपूर्वक, एति = आता है, याति = जाता है, हतो हतः = पूर्णतः नष्ट।छात्राः कठिनशब्दान् स्वपुस्तिकायां लिखन्ति।वृत्तम् = चरित्र (Character)।
वित्तम् = धन (Wealth)।
भावार्थःभावार्थः: चरित्र की प्रयत्नपूर्वक रक्षा करनी चाहिए। धन तो आता है और चला जाता है। धन के नष्ट होने पर व्यक्ति नष्ट नहीं होता, किन्तु चरित्र के नष्ट होने पर व्यक्ति पूर्णतः नष्ट हो जाता है (हतो हतः)।छात्राः चरित्रस्य महत्त्वं बुध्यन्ते।भावार्थः- धन अस्थायी है, चरित्र स्थायी है। चरित्र की रक्षा करें।

9. पुनरावृत्ति / मूल्याङ्कन प्रश्नाः:

  1. कस्य यत्नेन संरक्षणं कुर्यात्? (वृत्तस्य / चरित्रस्य)
  2. किम् ‘एति च याति च’ (आता-जाता रहता है)? (वित्तम् / धनम्)
  3. कस्मात् क्षीणः मानवः हतः (नष्ट) भवति? (वृत्ततः / चरित्र से)

10. गृहकार्यम् (Homework):

अस्य श्लोकस्य अर्थं हिन्दीभाषायां लिखत तथा श्लोकं कण्ठस्थं कुरुत।

पाठ योजना क्रमांक – 23

दिनांक: ………………..
कक्षा: 9
कालांश: ………………..
विषय: संस्कृत
उपविषय: व्याकरणम्
प्रकरण: सन्धिः (यण् सन्धिः)
समय: 35-40 मिनट

1. सामान्य उद्देश्यानि:

  1. छात्रेषु संस्कृतपदानां सन्धिविच्छेदस्य कौशलविकासः।
  2. संस्कृतभाषायाः ध्वनिविज्ञानस्य ज्ञानप्रदानम्।

2. विशिष्ट उद्देश्यानि:

उद्देश्यआपेक्षित व्यवहारगत परिवर्तन
ज्ञानात्मकम्छात्राः ‘इको यणचि’ इति यण्-सन्धेः सूत्रं प्रत्यास्मरणं करिष्यन्ति।
अवबोधात्मकम्छात्राः इ/ई स्थाने ‘य्’ तथा उ/ऊ स्थाने ‘व्’ भवति इति नियमं ज्ञास्यन्ति।
अनुप्रयोगात्मकम्छात्राः ‘इत्यादि’, ‘स्वागतम्’ इत्यादीनां पदानां सन्धिविच्छेदं कर्तुं शक्ष्यन्ति।

3. शिक्षण सहायक सामग्री:

यण्-सन्धेः नियमानां चार्ट-पत्रम्, श्यामपट्टः, सुधाखण्डः।

4. शिक्षण विधि/प्रविधि:

आगमन-निगमन विधिः, उदाहरण-प्रविधिः।

5. पूर्वज्ञानम्:

छात्राः दीर्घसन्धिं तथा गुणसन्धिं जानन्ति, स्वराणां ज्ञानं च धारयन्ति।

6. प्रस्तावना प्रश्नाः:

क्र.सं.छात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रिया
1.अ/आ + इ/ई मिलित्वा किं भवति?‘ए’ भवति (गुणसन्धिः)।
2.परन्तु यदि ‘इ’ वर्णात् परम् ‘अ’ आगच्छति तर्हि किं भवति?(समस्यात्मकः)
3.‘इति + आदिः’ अत्र सन्धियुक्तं पदं किं भविष्यति?इत्यादिः।
4.‘इत्यादिः’ अत्र ‘य्’ वर्णः कथम् आगतः? अत्र का सन्धिः?(समस्यात्मकः / यण् सन्धिः)

7. उद्देश्य कथनम्:

“भोः छात्राः! यदा इ/उ/ऋ इत्येतेभ्यः परं कोऽपि भिन्नः (असमान) स्वरः आगच्छति तदा यण्-सन्धिः भवति। अद्य वयं तस्यैव अध्ययनं करिष्यामः।”

8. प्रस्तुतीकरणम्:

शिक्षण बिन्दुःछात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रियाश्यामपट्ट सारः
यण् सन्धेः नियमः (य्)कथनम्: सूत्रम् – “इको यणचि”। यदि इ/ई इत्यस्मात् परं भिन्नस्वरः आगच्छति, तर्हि ‘इ/ई’ स्थाने ‘य्’ भवति। यथा- इति + आदिः = इत्यादिः। यदि + अपि = यद्यपि।छात्राः ‘इ’ स्थाने ‘य्’ इति नियमं लिखन्ति।इ/ई + भिन्नस्वरः = य्
(इति + आदिः = इत्यादिः)
यण् सन्धेः नियमः (व्)कथनम्: यदि उ/ऊ इत्यस्मात् परं भिन्नस्वरः आगच्छति, तर्हि ‘उ/ऊ’ स्थाने ‘व्’ भवति। यथा- सु + आगतम् = स्वागतम्। अनु + अयः = अन्वयः।छात्राः ‘उ’ स्थाने ‘व्’ इति बुध्यन्ते।उ/ऊ + भिन्नस्वरः = व्
(सु + आगतम् = स्वागतम्)
यण् सन्धेः नियमः (र्)कथनम्: यदि ऋ/ॠ इत्यस्मात् परं भिन्नस्वरः आगच्छति, तर्हि ‘ऋ’ स्थाने ‘र्’ भवति। यथा- पितृ + आदेशः = पित्रादेशः।छात्राः ‘ऋ’ स्थाने ‘र्’ इति उदाहरणं पश्यन्ति।ऋ + भिन्नस्वरः = र्
(मातृ + आज्ञा = मात्राज्ञा)

9. पुनरावृत्ति / मूल्याङ्कन प्रश्नाः:

  1. यण् सन्धौ ‘इ/ई’ वर्णानां स्थाने कः वर्णः आदेशः भवति? (य्)
  2. ‘स्वागतम्’ इत्यस्य सन्धिविच्छेदं कुरुत। (सु + आगतम्)
  3. प्रति + एकम् = किम् भविष्यति? (प्रत्येकम्)

10. गृहकार्यम् (Homework):

सन्धिविच्छेदं कृत्वा सन्धेः नाम लिखत- १. यद्यपि, २. प्रत्युत्तरम्, ३. मध्वरिः।

पाठ योजना क्रमांक – 24

दिनांक: ………………..
कक्षा: 9
कालांश: ………………..
विषय: संस्कृत
उपविषय: व्याकरणम्
प्रकरण: सन्धिः (वृद्धि सन्धिः)
समय: 35-40 मिनट

1. सामान्य उद्देश्यानि:

  1. छात्रेषु संस्कृतव्याकरणस्य (सन्धेः) ज्ञानदृढीकरणम्।
  2. शुद्धोच्चारणस्य एवं लेखनस्य क्षमताविकासः।

2. विशिष्ट उद्देश्यानि:

उद्देश्यआपेक्षित व्यवहारगत परिवर्तन
ज्ञानात्मकम्छात्राः ‘वृद्धिरेचि’ इति वृद्धि-सन्धेः सूत्रं प्रत्यास्मरणं करिष्यन्ति।
अवबोधात्मकम्छात्राः अ/आ + ए/ऐ = ऐ भवति इति नियमं ज्ञास्यन्ति।
अनुप्रयोगात्मकम्छात्राः ‘सदैव’, ‘एकैकम्’ इत्यादीनां पदानां सन्धिविच्छेदं कर्तुं शक्ष्यन्ति।

3. शिक्षण सहायक सामग्री:

वृद्धि-सन्धेः नियमानां चार्ट-पत्रम्, श्यामपट्टः, सुधाखण्डः।

4. शिक्षण विधि/प्रविधि:

आगमन-निगमन विधिः, संश्लेषण-विश्लेषण विधिः।

5. पूर्वज्ञानम्:

छात्राः गुणसन्धिं (अ+इ=ए) जानन्ति। ए, ऐ, ओ, औ वर्णानां ज्ञानं धारयन्ति।

6. प्रस्तावना प्रश्नाः:

क्र.सं.छात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रिया
1.अ/आ वर्णात् परम् ‘इ/ई’ आगच्छति तदा किं भवति?‘ए’ भवति।
2.यदि अ/आ वर्णात् परं साक्षात् ‘ए/ऐ’ आगच्छति तर्हि किं भविष्यति?(समस्यात्मकः)
3.‘सदा + एव’ अत्र सन्धियुक्तं पदं किं भविष्यति?सदैव।
4.‘सदैव’ इत्यत्र ऐ-कारस्य (ै) मात्रा कथम् आगता, अत्र का सन्धिः?(समस्यात्मकः / वृद्धि सन्धिः)

7. उद्देश्य कथनम्:

“भोः छात्राः! यदा अ/आ वर्णात् परम् ए/ऐ अथवा ओ/औ आगच्छति तदा तेषां ‘वृद्धिः’ (ऐ, औ) भवति। अद्य वयं ‘वृद्धि-सन्धेः’ अध्ययनं करिष्यामः।”

8. प्रस्तुतीकरणम्:

शिक्षण बिन्दुःछात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रियाश्यामपट्ट सारः
वृद्धि सन्धेः नियमः (ऐ)कथनम्: सूत्रम् – “वृद्धिरेचि”। यदि अ/आ इत्यस्मात् परम् ए/ऐ आगच्छति, तर्हि द्वयोः स्थाने ‘ऐ’ (ै) भवति। यथा- सदा + एव = सदैव। एक + एकम् = एकैकम्।छात्राः नियमं ध्यानेन शृण्वन्ति लिखन्ति च।अ/आ + ए/ऐ = ऐ
(सदा + एव = सदैव)
वृद्धि सन्धेः नियमः (औ)कथनम्: यदि अ/आ इत्यस्मात् परम् ओ/औ आगच्छति, तर्हि द्वयोः स्थाने ‘औ’ (ौ) भवति। यथा- जल + ओघः = जलौघः। महा + औषधम् = महौषधम्।छात्राः ‘औ’ इत्यस्य उदाहरणानि पश्यन्ति।अ/आ + ओ/औ = औ
(महा + औषधम् = महौषधम्)
अभ्यासःछात्राध्यापकः श्यामपट्टे लिखति ‘मत + ऐक्यम् = ?’। छात्रानां उत्तरम् अपेक्षते।छात्राः वदन्ति- “मतैक्यम्”।मत + ऐक्यम् = मतैक्यम्।

9. पुनरावृत्ति / मूल्याङ्कन प्रश्नाः:

  1. वृद्धि सन्धौ ‘अ + ए’ मिलित्वा कः वर्णः भवति? (ऐ)
  2. ‘एकैकम्’ इत्यस्य सन्धिविच्छेदं कुरुत। (एक + एकम्)
  3. तथा + एव = किम् भविष्यति? (तथैव)

10. गृहकार्यम् (Homework):

सन्धिविच्छेदं कुरुत- १. महौदार्यम्, २. ममैव, ३. जलौघः।

पाठ योजना क्रमांक – 25

दिनांक: ………………..
कक्षा: 10
कालांश: ………………..
विषय: संस्कृत
उपविषय: व्याकरणम्
प्रकरण: समासः (अव्ययीभाव समासः)
समय: 35-40 मिनट

1. सामान्य उद्देश्यानि:

  1. छात्रेषु संक्षिप्तीकरणस्य (समासस्य) कौशलविकासः।
  2. संस्कृतव्याकरणस्य पदनिर्माण-प्रक्रियायाः ज्ञानप्रदानम्।

2. विशिष्ट उद्देश्यानि:

उद्देश्यआपेक्षित व्यवहारगत परिवर्तन
ज्ञानात्मकम्छात्राः ‘समास’ शब्दस्य अर्थं (संक्षिप्तीकरणम्) प्रत्यास्मरणं करिष्यन्ति।
अवबोधात्मकम्छात्राः ‘अव्ययीभाव समासस्य’ परिभाषां (पूर्वपदप्रधानः) ज्ञास्यन्ति।
अनुप्रयोगात्मकम्छात्राः ‘प्रतिदिनम्’, ‘यथाशक्ति’ इत्यादीनां पदानां विग्रहं कर्तुं शक्ष्यन्ति।

3. शिक्षण सहायक सामग्री:

समास-भेदानां चार्ट-पत्रम्, अव्ययीभाव-समासस्य उदाहरणानि, श्यामपट्टः।

4. शिक्षण विधि/प्रविधि:

आगमन-निगमन विधिः, विग्रह-वाक्य-विधिः।

5. पूर्वज्ञानम्:

छात्राः अव्ययपदानि (यथा, प्रति, उप, अनु) जानन्ति तथा विभक्तीनां ज्ञानं धारयन्ति।

6. प्रस्तावना प्रश्नाः:

क्र.सं.छात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रिया
1.यदा वयं ‘दिनं दिनं प्रति’ इति न उक्त्वा एकस्मिन् पदे वदामः तदा किं वदामः?प्रतिदिनम्।
2.एतादृशं शब्दानां संक्षिप्तीकरणं किं कथ्यते?समासः।
3.‘प्रतिदिनम्’ इत्यस्मिन् पदे ‘प्रति’ किं पदम् अस्ति?अव्ययपदम् / उपसर्गः।
4.यस्य समासस्य पूर्वपदम् अव्ययं भवति, तं कं समासम् कथयन्ति?(समस्यात्मकः / अव्ययीभाव समासः)

7. उद्देश्य कथनम्:

“भोः छात्राः! यत्र पूर्वपदप्रधानं भवति तथा तत् अव्ययं भवति, सः ‘अव्ययीभावः समासः’ कथ्यते। अद्य वयं तस्यैव अध्ययनं करिष्यामः।”

8. प्रस्तुतीकरणम्:

शिक्षण बिन्दुःछात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रियाश्यामपट्ट सारः
समास-परिचयःकथनम्: “समसनं समासः” अर्थात् संक्षिप्तीकरणम्। अत्र ‘अव्ययीभावः समासः’ पूर्वपदप्रधानः भवति। समस्तपदम् नपुंसकलिङ्ग-एकवचने भवति।छात्राः समासस्य अर्थं बुध्यन्ते।समासः = संक्षिप्तीकरणम्।
अव्ययीभावः = पूर्वपदं अव्ययम्।
‘यथा’ एवं ‘प्रति’ अव्ययःकथनम्: ‘यथा’ (अतिक्रमण न करना)- विग्रहः: शक्तिम् अनतिक्रम्य = यथाशक्ति।
‘प्रति’ (वीप्सा/दोहराना)- विग्रहः: दिनं दिनं (इति) = प्रतिदिनम्।
छात्राः विग्रहं लिखन्ति।शक्तिम् अनतिक्रम्य = यथाशक्ति।
दिनं दिनं = प्रतिदिनम्।
‘उप’ एवं ‘अनु’ अव्ययःकथनम्: ‘उप’ (समीपम्)- नगरस्य समीपम् = उपनगरम्। कृष्णस्य समीपम् = उपकृष्णम्।
‘अनु’ (पश्चात्/योग्यम्)- रूपस्य योग्यम् = अनुरूपम्।
छात्राः समीपम् अर्थे उप-प्रयोगं ज्ञास्यन्ति।नगरस्य समीपम् = उपनगरम्।
रूपस्य योग्यम् = अनुरूपम्।

9. पुनरावृत्ति / मूल्याङ्कन प्रश्नाः:

  1. अव्ययीभावसमासे किं पदं प्रधानं भवति? (पूर्वपदम्)
  2. ‘यथाशक्ति’ इत्यस्य समासविग्रहं कुरुत। (शक्तिम् अनतिक्रम्य)
  3. ‘नगरस्य समीपम्’ इत्यस्य समस्तपदं किं भविष्यति? (उपनगरम्)

10. गृहकार्यम् (Homework):

समासविग्रहं कुरुत- १. उपगङ्गम्, २. प्रतिवर्षम्, ३. यथामति।

पाठ योजना क्रमांक – 26

दिनांक: ………………..
कक्षा: 10
कालांश: ………………..
विषय: संस्कृत
उपविषय: व्याकरणम्
प्रकरण: समासः (तत्पुरुष समासः)
समय: 35-40 मिनट

1. सामान्य उद्देश्यानि:

  1. छात्रेषु सामासिकपदानां विग्रहकरणस्य क्षमताविकासः।
  2. संस्कृतभाषायाः विभक्तिनियमानां समासप्रयोगे ज्ञानम्।

2. विशिष्ट उद्देश्यानि:

उद्देश्यआपेक्षित व्यवहारगत परिवर्तन
ज्ञानात्मकम्छात्राः तत्पुरुषसमासस्य परिभाषां (उत्तरपदप्रधानः) प्रत्यास्मरणं करिष्यन्ति।
अवबोधात्मकम्छात्राः तत्पुरुषसमासे द्वितीया तः सप्तमी-विभक्ति-पर्यन्तं प्रयोगं ज्ञास्यन्ति।
अनुप्रयोगात्मकम्छात्राः ‘राजपुत्रः’, ‘ग्रामगतः’ इत्यादीनां पदानां विग्रहं कर्तुं शक्ष्यन्ति।

3. शिक्षण सहायक सामग्री:

तत्पुरुष-समासस्य विभक्ति-अनुसारं उदाहरण-चार्टः, श्यामपट्टः, सुधाखण्डः।

4. शिक्षण विधि/प्रविधि:

आगमन-निगमन विधिः, विग्रह-वाक्य-विधिः।

5. पूर्वज्ञानम्:

छात्राः अव्ययीभावसमासं जानन्ति तथा शब्दरूपाणां विभक्तीः (प्रथमा तः सप्तमी) जानन्ति।

6. प्रस्तावना प्रश्नाः:

क्र.सं.छात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रिया
1.‘राजपुत्रः’ अस्मिन् पदे कति शब्दौ स्तः?द्वौ (राजन् + पुत्रः)।
2.‘राजपुत्रः’ इत्यस्य हिन्दी-अर्थः कः भवति?राजा का पुत्र।
3.अत्र महत्त्वं कस्य अस्ति- राज्ञः उत पुत्रस्य?पुत्रस्य (उत्तरपदस्य)।
4.यत्र उत्तरपदं प्रधानं भवति, तत्र कः समासः भवति?(समस्यात्मकः / तत्पुरुष समासः)

7. उद्देश्य कथनम्:

“भोः छात्राः! यत्र उत्तरपदप्रधानं भवति तथा पूर्वपदस्य विभक्तेः लोपः भवति, सः ‘तत्पुरुषः समासः’ कथ्यते। अद्य वयं तस्यैव अध्ययनं करिष्यामः।”

8. प्रस्तुतीकरणम्:

शिक्षण बिन्दुःछात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रियाश्यामपट्ट सारः
तत्पुरुष-परिभाषाकथनम्: “उत्तरपदप्रधानस्तत्पुरुषः”। अत्र पूर्वपदे द्वितीया तः सप्तमी-पर्यन्तं काचित् विभक्तिः भवति यस्याः समासकरणे लोपः भवति।छात्राः परिभाषां लिखन्ति।तत्पुरुषः = उत्तरपदप्रधानः।
विभक्तेः लोपः भवति।
द्वितीया व तृतीया तत्पुरुषःकथनम्: द्वितीया- ग्रामं गतः = ग्रामगतः (गाँव को गया हुआ)। शरणागतः = शरणम् आगतः।
तृतीया- बाणेन हतः = बाणहतः (बाण से मारा हुआ)।
छात्राः विभक्तेः लोपं पश्यन्ति।ग्रामं गतः = ग्रामगतः (द्वितीया)।
बाणेन हतः = बाणहतः (तृतीया)।
षष्ठी तत्पुरुषःकथनम्: षष्ठी- राज्ञः पुरुषः = राजपुरुषः (राजा का आदमी)। देवस्य आलयः = देवालयः।छात्राः षष्ठी-तत्पुरुषस्य उदाहरणानि अवगच्छन्ति।राज्ञः पुत्रः = राजपुत्रः (षष्ठी)।
देवस्य आलयः = देवालयः।

9. पुनरावृत्ति / मूल्याङ्कन प्रश्नाः:

  1. तत्पुरुषसमासे किं पदं प्रधानं भवति? (उत्तरपदम्)
  2. ‘देवालयः’ इत्यस्य समासविग्रहं कुरुत। (देवस्य आलयः)
  3. ‘ग्रामं गतः’ अत्र समस्तपदं किं भविष्यति? (ग्रामगतः)

10. गृहकार्यम् (Homework):

समासविग्रहं कृत्वा समासस्य नाम लिखत- १. विद्यालयः, २. राष्ट्रपतिः, ३. हस्तलिखितम् (हस्तेन लिखितम्)।

पाठ योजना क्रमांक – 27

दिनांक: ………………..
कक्षा: 10
कालांश: ………………..
विषय: संस्कृत
उपविषय: व्याकरणम्
प्रकरण: प्रत्ययः (क्त्वा, ल्यप्, तुमुन्)
समय: 35-40 मिनट

1. सामान्य उद्देश्यानि:

  1. छात्रेषु धातुभ्यः नूतनशब्दानां निर्माणकौशलस्य विकासः।
  2. संस्कृतवाक्यनिर्माणे कृदन्त-प्रत्ययानां प्रयोगस्य ज्ञानम्।

2. विशिष्ट उद्देश्यानि:

उद्देश्यआपेक्षित व्यवहारगत परिवर्तन
ज्ञानात्मकम्छात्राः ‘प्रत्यय’ शब्दस्य अर्थं (यः शब्दस्य अन्ते युज्यते) प्रत्यास्मरणं करिष्यन्ति।
अवबोधात्मकम्छात्राः क्त्वा (करके), ल्यप् (करके), तुमुन् (के लिए) प्रत्ययानां अर्थं ज्ञास्यन्ति।
अनुप्रयोगात्मकम्छात्राः पठित्वा, गन्तुम् इत्यादीनि पदानि वाक्येषु प्रयोक्तुं शक्ष्यन्ति।

3. शिक्षण सहायक सामग्री:

प्रत्ययानां नियमानां उदाहरण-सहितं चार्ट-पत्रम्, श्यामपट्टः, सुधाखण्डः।

4. शिक्षण विधि/प्रविधि:

आगमन-निगमन विधिः, वाक्य-प्रयोग-विधिः।

5. पूर्वज्ञानम्:

छात्राः धातून् (पठ्, लिख्, गम्) जानन्ति तथा हिन्दीभाषायां ‘करके’ वा ‘के लिए’ इत्यस्य प्रयोगं जानन्ति।

6. प्रस्तावना प्रश्नाः:

क्र.सं.छात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रिया
1.बालकः विद्यालयं गच्छति। तत्र गत्वा किं करोति?तत्र गत्वा सः पठति।
2.‘गत्वा’ (जाकर) अस्मिन् पदे का धातुः अस्ति?‘गम्’ धातुः।
3.‘गम्’ धातोः अन्ते किं योजितं येन ‘गत्वा’ अभवत्?‘त्वा’ इति (प्रत्ययः)।
4.एतान् क्त्वा, तुमुन् इत्यादीन् प्रत्ययान् वयं कथं प्रयुञ्ज्महे?(समस्यात्मकः)

7. उद्देश्य कथनम्:

“भोः छात्राः! धातूनाम् अन्ते ये शब्दांशाः युज्यन्ते ते प्रत्ययाः कथ्यन्ते। अद्य वयं क्त्वा, ल्यप्, तुमुन् प्रत्ययानाम् अध्ययनं करिष्यामः।”

8. प्रस्तुतीकरणम्:

शिक्षण बिन्दुःछात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रियाश्यामपट्ट सारः
क्त्वा प्रत्ययः (-करके)कथनम्: ‘करके’ अर्थे ‘क्त्वा’ प्रत्ययः भवति। अस्य ‘त्वा’ शेषः भवति। यथा- पठ् + क्त्वा = पठित्वा (पढ़कर)। गम् + क्त्वा = गत्वा (जाकर)।छात्राः क्त्वा प्रत्ययस्य अर्थं लिखन्ति।क्त्वा (‘त्वा’ शेष) = करके।
पठ् + क्त्वा = पठित्वा।
ल्यप् प्रत्ययः (-करके)कथनम्: ‘ल्यप्’ प्रत्ययस्य अर्थः अपि ‘करके’ भवति। परन्तु यदि धातोः पूर्वम् उपसर्गः भवति तदा ‘क्त्वा’ स्थाने ‘ल्यप्’ (य) भवति। यथा- आ + गम् + ल्यप् = आगत्य (आकर)। वि + हस् + ल्यप् = विहस्य (हँसकर)।छात्राः क्त्वा-ल्यप् मध्ये भेदं बुध्यन्ते (उपसर्ग-नियमः)।ल्यप् (‘य’ शेष) = करके (उपसर्ग आवश्यक)।
आ + गम् + ल्यप् = आगत्य।
तुमुन् प्रत्ययः (-के लिए)कथनम्: ‘के लिए’ अर्थे ‘तुमुन्’ प्रत्ययः भवति। अस्य ‘तुम्’ शेषः भवति। यथा- पठ् + तुमुन् = पठितुम् (पढ़ने के लिए)। गम् + तुमुन् = गन्तुम् (जाने के लिए)।छात्राः वाक्यप्रयोगं अवगच्छन्ति। (सः पठितुं गच्छति)।तुमुन् (‘तुम्’ शेष) = के लिए।
खाद् + तुमुन् = खादितुम्।

9. पुनरावृत्ति / मूल्याङ्कन प्रश्नाः:

  1. ‘गत्वा’ इत्यत्र कः प्रत्ययः अस्ति? (क्त्वा)
  2. ‘तुमुन्’ प्रत्ययस्य प्रयोगः कस्मिन् अर्थे भवति? (के लिए)
  3. प्र + नम् + ल्यप् = किं भविष्यति? (प्रणम्य)

10. गृहकार्यम् (Homework):

अधोलिखित-धातुषु क्त्वा तथा तुमुन् प्रत्ययं योजयित्वा पदानि रचयत- १. लिख्, २. हस्, ३. पा (पिब्)।

पाठ योजना क्रमांक – 28

दिनांक: ………………..
कक्षा: 10
कालांश: ………………..
विषय: संस्कृत
उपविषय: व्याकरणम्
प्रकरण: प्रत्ययः (शतृ, शानच्)
समय: 35-40 मिनट

1. सामान्य उद्देश्यानि:

  1. छात्रेषु वर्तमानकालिक-कृदन्त-प्रत्ययानां प्रयोगक्षमतायाः विकासः।
  2. वाक्यनिर्माणे विशेषणपदानां निर्माणस्य ज्ञानम्।

2. विशिष्ट उद्देश्यानि:

उद्देश्यआपेक्षित व्यवहारगत परिवर्तन
ज्ञानात्मकम्छात्राः शतृ-शानच् प्रत्यययोः अर्थं (हुआ / रहा) प्रत्यास्मरणं करिष्यन्ति।
अवबोधात्मकम्छात्राः परस्मैपद-धातुषु शतृ तथा आत्मनेपद-धातुषु शानच् प्रत्ययस्य प्रयोगं ज्ञास्यन्ति।
अनुप्रयोगात्मकम्छात्राः ‘गच्छन् बालकः’, ‘सेवमानः’ इत्यादीनि विशेषणपदानि प्रयोक्तुं शक्ष्यन्ति।

3. शिक्षण सहायक सामग्री:

शतृ-शानच् प्रत्यययोः रूपाणां चार्ट-पत्रम्, श्यामपट्टः, सुधाखण्डः।

4. शिक्षण विधि/प्रविधि:

आगमन-निगमन विधिः, उदाहरण-प्रविधिः।

5. पूर्वज्ञानम्:

छात्राः लट् लकारं (वर्तमानकालम्) जानन्ति तथा विशेषण-विशेष्य-सम्बन्धं जानन्ति।

6. प्रस्तावना प्रश्नाः:

क्र.सं.छात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रिया
1.‘सः खादति’ इत्यस्य अर्थः कः?वह खाता है।
2.यदि वयं वदामः “खाता हुआ बालक” तर्हि अत्र कार्यं निरन्तरं चलति वा समाप्तम्?निरन्तरं चलति (Continuous)।
3.‘जाता हुआ’, ‘खाता हुआ’ एतादृशान् अर्थान् प्रकटयितुं के प्रत्ययाः प्रयुज्यन्ते?(समस्यात्मकः)

7. उद्देश्य कथनम्:

“भोः छात्राः! वर्तमानकाले निरन्तरताम् (Continuity) अर्थं ‘हुआ/रहा’ दर्शयितुं ‘शतृ’ तथा ‘शानच्’ प्रत्ययौ प्रयुज्येते। अद्य वयं तयोः अध्ययनं करिष्यामः।”

8. प्रस्तुतीकरणम्:

शिक्षण बिन्दुःछात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रियाश्यामपट्ट सारः
शतृ प्रत्ययः (-अन्)कथनम्: शतृ प्रत्ययः परस्मैपद-धातुभिः सह प्रयुज्यते। अस्य पुँल्लिङ्गे ‘अन्’ शेषः भवति। यथा- गम् + शतृ = गच्छन् (जाता हुआ)। पठ् + शतृ = पठन् (पढ़ता हुआ)।छात्राः शतृ प्रत्ययस्य रूपं लिखन्ति।शतृ (परस्मैपद) → ‘अन्’।
गच्छन् बालकः पश्यति।
शानच् प्रत्ययः (-मानः)कथनम्: शानच् प्रत्ययः आत्मनेपद-धातुभिः सह प्रयुज्यते। अस्य ‘मानः’ शेषः भवति। यथा- सेव् + शानच् = सेवमानः (सेवा करता हुआ)। लभ् + शानच् = लभमानः।छात्राः शानच् प्रत्ययस्य रूपं अवगच्छन्ति।शानच् (आत्मनेपद) → ‘मानः’।
सेव् + शानच् = सेवमानः।
विशेषणरूपेण प्रयोगःकथनम्: एतौ प्रत्ययौ विशेषणरूपेण प्रयुज्येते। अतः लिङ्गानुसारं रूपाणि चलन्ति। (पुँ.- गच्छन्, स्त्री.- गच्छन्ती, नपुं.- गच्छत्)।छात्राः स्त्रीलिङ्ग-रूपं बुध्यन्ते।पुं.- पठन्
स्त्री.- पठन्ती
नपुं.- पठत्

9. पुनरावृत्ति / मूल्याङ्कन प्रश्नाः:

  1. ‘पठन्’ इत्यत्र कः प्रत्ययः अस्ति? (शतृ)
  2. शतृ-शानच् प्रत्यययोः प्रयोगः कस्मिन् काले भवति? (वर्तमानकाले)
  3. ‘सेवमानः’ इत्यस्य अर्थः कः? (सेवा करता हुआ)

10. गृहकार्यम् (Homework):

अधोलिखित-धातुषु शतृ/शानच् प्रत्ययं योजयित्वा पदानि रचयत- १. लिख् + शतृ, २. क्रीड् + शतृ, ३. मुद् + शानच् (मोदमानः)।

पाठ योजना क्रमांक – 29

दिनांक: ………………..
कक्षा: 9
कालांश: ………………..
विषय: संस्कृत
उपविषय: गद्यम् (निबन्धः)
प्रकरण: पर्यावरणम् (Environment)
समय: 35-40 मिनट

1. सामान्य उद्देश्यानि:

  1. छात्रेषु प्रकृतेः पर्यावरणस्य च रक्षणं प्रति जागरूकता-उत्पादनम्।
  2. संस्कृतभाषया वैचारिक-निबन्धलेखनस्य क्षमताविकासः।

2. विशिष्ट उद्देश्यानि:

उद्देश्यआपेक्षित व्यवहारगत परिवर्तन
ज्ञानात्मकम्छात्राः ‘पर्यावरण’ शब्दस्य अर्थं (परि + आवरणम्) प्रत्यास्मरणं करिष्यन्ति।
अवबोधात्मकम्छात्राः पर्यावरणप्रदूषणस्य कारणानि (वृक्षकर्तनम्, यन्त्रागाराणि) ज्ञास्यन्ति।
अनुप्रयोगात्मकम्छात्राः वृक्षारोपणस्य महत्त्वं स्वजीवने अङ्गीकर्तुं शक्ष्यन्ति।

3. शिक्षण सहायक सामग्री:

स्वच्छ-पर्यावरणस्य तथा प्रदूषित-पर्यावरणस्य चित्र-द्वयम्, श्यामपट्टः।

4. शिक्षण विधि/प्रविधि:

पठन-विधिः, व्याख्याविधिः, विचार-विमर्श-विधिः।

5. पूर्वज्ञानम्:

छात्राः विज्ञानविषये ‘पर्यावरण-प्रदूषणम्’ इति पठितवन्तः सन्ति।

6. प्रस्तावना प्रश्नाः:

क्र.सं.छात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रिया
1.अस्माकं परितः (चारों ओर) यत् आवरणम् (वायु, जल, भूमि) अस्ति तत् किं कथ्यते?पर्यावरणम्।
2.अधुना वायुः जलं च कीदृशं जातम् अस्ति?प्रदूषितम्।
3.पर्यावरणं शुद्धं कर्तुं वयं किं कर्तुं शक्नुमः?वृक्षारोपणम्।
4.संस्कृते पर्यावरणस्य रक्षणविषये कथं वर्णनं कुर्मः?(समस्यात्मकः)

7. उद्देश्य कथनम्:

“भोः छात्राः! अद्य वयं संस्कृतभाषायां ‘पर्यावरणम्’ इति विषयम् अधिकृत्य एकं लघुनिबन्धं पठिष्यामः चर्चां च करिष्यामः।”

8. प्रस्तुतीकरणम्:

शिक्षण बिन्दुःछात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रियाश्यामपट्ट सारः
पर्यावरणस्य अर्थःछात्राध्यापकः निबन्धं पठति: “परि + आवरणम् इति पर्यावरणम्। अस्मान् परितः स्थितं जल-स्थल-वायु-आकाश-वनस्पतीनाम् आवरणमेव पर्यावरणं कथ्यते।”छात्राः पर्यावरणस्य परिभाषां बुध्यन्ते।परि + आवरणम् = पर्यावरणम् (चारों ओर का घेरा)।
प्रदूषणस्य कारणानि“अधुना मानवः स्वार्थाय वृक्षाणां कर्तनं करोति। यन्त्रागाराणां (कारखानों का) मलिनजलम् नदीषु पतति, धूमो वायुं प्रदूषयति। तेन रोगः वर्धते।”छात्राः प्रदूषणस्य कारणानि संस्कृते जानन्ति।कारणानि- वृक्षकर्तनम्, यन्त्रागाराणां धूमः-मलिनजलम्।
संरक्षणोपायाः“अतः अस्माभिः पर्यावरणस्य रक्षणं कर्तव्यम्। वृक्षारोपणं करणीयम्। नद्यः स्वच्छीकरणीयाः। ‘प्रकृतिः रक्षति रक्षिता’ इति सूक्तिः स्मरणीया।”छात्राः उपायान् अवगच्छन्ति।उपायः- वृक्षारोपणम्。
सूक्तिः- प्रकृतिः रक्षति रक्षिता (प्रकृति रक्षित होने पर रक्षा करती है)।

9. पुनरावृत्ति / मूल्याङ्कन प्रश्नाः:

  1. पर्यावरणम् इति पदस्य कः अर्थः अस्ति?
  2. वायुः केन प्रदूषितः भवति? (धूमेन / धुएँ से)
  3. ‘प्रकृतिः रक्षति रक्षिता’ इत्यस्य कः अर्थः?

10. गृहकार्यम् (Homework):

‘पर्यावरण-संरक्षणम्’ इति विषये पञ्च वाक्यानि संस्कृतभाषायां लिखत।

पाठ योजना क्रमांक – 30

दिनांक: ………………..
कक्षा: 10
कालांश: ………………..
विषय: संस्कृत
उपविषय: रचना-कार्यम्
प्रकरण: पत्र-लेखनम् (अवकाशार्थम् प्रार्थना-पत्रम्)
समय: 35-40 मिनट

1. सामान्य उद्देश्यानि:

  1. छात्रेषु संस्कृतभाषया लिखित-अभिव्यक्तेः क्षमताविकासः।
  2. औपचारिक-पत्रलेखनस्य नियमानां ज्ञानप्रदानम्।

2. विशिष्ट उद्देश्यानि:

उद्देश्यआपेक्षित व्यवहारगत परिवर्तन
ज्ञानात्मकम्छात्राः पत्रलेखनस्य प्रारूपं (Format) तथा सम्बोधनपदानि (श्रीमन्, महोदय) प्रत्यास्मरणं करिष्यन्ति।
अवबोधात्मकम्छात्राः रुग्णावस्थायां (बीमारी में) अवकाशार्थं कथं प्रार्थना क्रियते इति ज्ञास्यन्ति।
अनुप्रयोगात्मकम्छात्राः स्वयमेव संस्कृतभाषायां प्रधानाचार्यं प्रति अवकाश-प्रार्थना-पत्रं लेखितुं शक्ष्यन्ति।

3. शिक्षण सहायक सामग्री:

पत्र-लेखनस्य प्रारूप-युक्तं चार्ट-पत्रम्, श्यामपट्टः, सुधाखण्डः।

4. शिक्षण विधि/प्रविधि:

प्रदर्शन-विधिः, प्रारूप-विश्लेषण-विधिः, लेखन-अभ्यासः।

5. पूर्वज्ञानम्:

छात्राः मातृभाषायां (हिन्दी) विद्यालयस्य प्रधानाचार्यं प्रति प्रार्थना-पत्रं लेखितुं जानन्ति।

6. प्रस्तावना प्रश्नाः:

क्र.सं.छात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रिया
1.यदि भवान् रुग्णः (बीमार) भवति, तर्हि किं विद्यालयम् आगच्छति?न, अहं न आगच्छामि।
2.विद्यालयम् न आगन्तुं पूर्वं कस्य अनुमतिः आवश्यकी भवति?प्रधानाचार्यस्य / कक्षाध्यापकस्य।
3.अनुमतिं प्राप्तुं भवान् किं लिखति?प्रार्थना-पत्रम् (अवकाश-पत्रम्)।
4.तत् प्रार्थना-पत्रं संस्कृतभाषायां कथं लिख्यते?(समस्यात्मकः)

7. उद्देश्य कथनम्:

“भोः छात्राः! अद्य वयं स्व-प्रधानाचार्यं प्रति रुग्णावस्थायाः कारणेन ‘द्वि-दिनस्य अवकाशार्थम् प्रार्थना-पत्रं’ संस्कृतभाषायां लेखितुं पठिष्यामः।”

8. प्रस्तुतीकरणम्:

शिक्षण बिन्दुःछात्राध्यापक क्रियाछात्र क्रियाश्यामपट्ट सारः
सम्बोधनम् व विषयःछात्राध्यापकः प्रारूपं दर्शयति- “सेवायाम्, श्रीमन्तः प्रधानाचार्यमहोदयाः, रा.उ.मा. विद्यालयः…। विषयः- दिनद्वयस्य अवकाशार्थं प्रार्थना-पत्रम्।”छात्राः सम्बोधनपदानि स्वपुस्तिकायां लिखन्ति।सेवायाम्, श्रीमन्तः प्रधानाचार्यमहोदयाः…
विषयः- अवकाशार्थं प्रार्थना-पत्रम्।
मुख्य-कलेवरम् (Body)“महोदय! सविनयं निवेदनम् अस्ति यत् अहम् अद्य सहसा ज्वरेण पीडितः अस्मि। अतः विद्यालयम् आगन्तुं न शक्नोमि।”छात्राः रुग्णावस्थायाः वाक्यं संस्कृते अवगच्छन्ति।ज्वरेण पीडितः अस्मि = बुखार से पीड़ित हूँ।
आगन्तुं न शक्नोमि = आ नहीं सकता।
प्रार्थना व समापनम्“अतः कृपया दिनद्वयस्य अवकाशं स्वीकृत्य माम् अनुगृह्णन्तु। भवताम् आज्ञाकारी शिष्यः – (नाम)।” वामपार्श्वे दिनांकः।छात्राः पत्रस्य समापनप्रारूपं लिखन्ति।अवकाशं स्वीकृत्य…
भवताम् आज्ञाकारी शिष्यः…

9. पुनरावृत्ति / मूल्याङ्कन प्रश्नाः:

  1. ‘ज्वरेण पीडितः अस्मि’ इत्यस्य कः अर्थः?
  2. प्रधानाचार्यं सम्बोधयितुं किं पदं प्रयुज्यते? (श्रीमन्तः प्रधानाचार्यमहोदयाः)
  3. ‘दिनद्वयस्य’ इत्यस्य कः अर्थः? (दो दिन का)

10. गृहकार्यम् (Homework):

भ्रातुः विवाहे गन्तुम् ‘दिनत्रयस्य अवकाशार्थं प्रार्थना-पत्रं’ संस्कृतभाषायां स्वपुस्तिकायां लिखत।

❓ B.Ed Sanskrit Lesson Plan FAQ: अक्सर पूछे जाने वाले प्रश्न

Q1: क्या ये B.Ed Sanskrit Lesson Plan सभी विश्वविद्यालयों के लिए उपयोगी हैं?

उत्तर: हाँ, ये B.Ed Sanskrit Lesson Plan (हिन्दी पाठ योजनाएं) NCERT/CBSE सिलेबस पर आधारित हैं और VMOU, Rajasthan University (RU), MDSU, MLSU, CCSU, MGSU, DDU और अन्य सभी प्रमुख विश्वविद्यालयों के B.Ed और D.El.Ed / BTC इंटर्नशिप कार्यक्रमों के लिए 100% मान्य हैं।

Q2: निर्मितवाद (Constructivism) उपागम पर आधारित B.Ed Sanskrit Lesson Plan कैसे बनाएं?

उत्तर: निर्मितवाद उपागम आधारित B.Ed Sanskrit Lesson Plan में छात्र स्वयं सक्रिय भागीदारी द्वारा ज्ञान का सृजन करते हैं। इसमें प्रस्तावना प्रश्न, शिक्षण बिंदु, छात्राध्यापक क्रियाएं, छात्र क्रियाएं, श्यामपट्ट सार और मूल्यांकन प्रश्नों का क्रमवार समावेश होता है, जो इस संकलन में दी गई सभी 30 पाठ योजनाओं में पूर्णतः उपलब्ध है।

Q3: क्या हम इन हिन्दी पाठ योजनाओं को PDF में डाउनलोड या प्रिंट कर सकते हैं?

उत्तर: हाँ, आप इस पेज पर दिए गए सभी 30 B.Ed Sanskrit Lesson Plan प्रारूपों का उपयोग करके अपनी इंटर्नशिप डायरी बना सकते हैं, या ब्राउज़र के प्रिंट (Ctrl + P) विकल्प से इसे सीधे PDF में सेव कर सकते हैं।

✨ B.Ed Trainee Useful Tools & Apps ✨

📝 Summary: Importance of a B.Ed Sanskrit Lesson Plan

An effective B.Ed Sanskrit Lesson Plan is not just a regulatory document but a dynamic guide that helps teacher candidates conduct classrooms with clarity and structure. By outlining precise teaching methodologies, active student engagement methods, and robust evaluation questions, this comprehensive B.Ed Sanskrit Lesson Plan index ensures trainees deliver lessons with outstanding confidence and professional excellence.